Oficrete

ΟΦΗ θρησκεία, ανεξαρτησία – η καθυστερημένη δικαίωση;

Είχαμε αρχίσει να πιστεύουμε ότι δε θα γίνει ποτέ.
facebook banner
Δεν μπορούσαμε να κατανοήσουμε πως βρίσκουν επενδυτές, ομάδες χωρίς εμπορική και οπαδική δυναμική, και ο ΟΦΗ δεν μπορεί να βρει ένα σοβαρό επενδυτή να ασχοληθεί.

Φτάσαμε να αναλαμβάνει τις τύχες της ομάδας μας κάθε καρυδιάς καρύδι και να δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα. Αγγίξαμε τη δεύτερη διάλυση μέσα σε 3 χρόνια... Περιμέναμε περισσότερα από κάποιους επιφανείς συμπολίτες μας. Εκείνοι έκαναν ότι θεωρούσαν καλύτερο, και φυσικά τόσο το ότι συνετέλεσαν στην επάνοδο του ΟΦΗ στην πρώτη κατηγορία και διευκολύνουν σήμερα τη μετάβαση σε ένα νέο καθεστώς με μεγαλύτερες προσδοκίες, δεν είναι φυσικά αμελητέο.

Ο λαός του ΟΦΗ οφείλει να αναγνωρίσει όσους στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων (αλλά και όσους γύρισαν την πλάτη στις δύσκολες στιγμές), και να τους αξιολογήσει ανάλογα.

Όσο για την επόμενη μέρα; Λεπτομέρειες δεν έχουμε μάθει ακόμα για το πλάνο του νέου επενδυτή και η διαδικασία της μετάβασης είναι σε εξέλιξη, όμως υπάρχουν τα εχέγγυα για να δούμε τον ΟΦΗ να ανεβαίνει επίπεδο και να καθιερωθεί ξανά στην ελίτ του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Η σοβαρότητα της προσπάθειας ήταν δεδομένη και μόνο με την παρουσία προσώπων όπως ο Γιάννης και ο Γιώργος Σαμαράς αλλά και ο Ηλίας Πουρσανίδης.

Η αποκάλυψη του ονόματος του νέου επενδυτή έδιωξε κάθε αμφιβολία που μπορεί να υπήρχε και δικαιολογημένα μας στοίχειωνε από τα παθήματα του παρελθόντος, αφού και με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο μπορεί κανείς να καταλάβει ότι πρόκειται για επιχειρηματική οικογένεια με ισχυρή παρουσία και επιχειρηματική δραστηριότητα στις ΗΠΑ, καθώς και σημαντικό φιλανθρωπικό έργο.

Εάν πριν προκύψει αυτή η προσπάθεια, ήθελε να σκεφτεί κάποιος Ομιλίτης, ανθρώπους με σημαντικές ποδοσφαιρικές παραστάσεις σε κορυφαίο επίπεδο, αναγνωρισμένο ήθος και αγάπη για τον ΟΦΗ, που θα ήθελε να τους δει να βγαίνουν μπροστά για την ομάδα, σίγουρα τα τρία αυτά πρόσωπα θα ήταν μάλλον στην κορυφή της λίστας. Η παρουσία ενός ανθρώπου με επίσης υψηλή ηθική, γνώση του ποδοσφαίρου και αγάπη για τον ΟΦΗ στον πάγκο της ομάδας, του Νίκου Παπαδόπουλου, δημιουργεί ένα εξαιρετικό μείγμα για την επόμενη μέρα του ΟΦΗ.

Ίσως έρχεται τώρα και η δικαίωση του «ΟΦΗ – Θρησκεία – Ανεξαρτησία», έστω καθυστερημένα, αλλά και στιγματισμένη με τις μαύρες αναμνήσεις που μας άφησε με τους υποβιβασμούς, τη διάλυση της ομάδας αρχικά και με την παρουσία στη Γ’ και στη Β΄ Εθνική, στη συνέχεια. Γιατί μια ομάδα μπορεί να είναι πραγματικά ανεξάρτητη, μόνο με ένα ισχυρό ιδιοκτήτη και απελευθερωμένη από χρέη και κάθε λογής βάρη.

Μπορούμε πλέον όμως να αρχίσουμε να ελπίζουμε ότι θα ξαναδούμε τον ΟΦΗ να παίζει Ευρωπαϊκό ματς ή να παίζει σε ένα τελικό κυπέλλου στο μέλλον και έχοντας πάντα χαραγμένες στο μυαλό μας τις μαύρες ποδοσφαιρικές μνήμες από το νέο Ηράκλειο, τη Ραφήνα και τον Ταύρο, τα γήπεδα αυτά, την εικόνα της ομάδας σε εκείνα τα ματς και τα αποτελέσματα της, κάθε επιτυχία στο μέλλον θα την αισθανόμαστε σίγουρα με τη μεγαλύτερη δυνατή ένταση.

Πλέον περιμένουμε με αγωνία να δούμε τον επενδυτή, να μας αναλύσει το πλάνο του μαζί με τους Σαμαράδες και τον Ηλία Πουρσανίδη, και να δημιουργηθεί αυτή η προοπτική που θα ξαναζεστάνει τον κόσμο της ομάδας μας και θα σκορπίσει τον ενθουσιασμό στις τάξεις των οπαδών του ΟΦΗ.

Oficrete