Oficrete
16/06/2020 - 16:05

Τι δεν πρέπει να ξεχνάμε για τον ΟΦΗ των πλέι οφ

Aρθράκι πάλι δεν είχα σκοπό να γράψω, αλλά θες η εικόνα της ομάδας και τα σχόλια στα σόσιαλ, θες η συνεχιζόμενη αεργία όσων ασχολούνται με τον τουρισμό, θα πω στα γρήγορα 2-3 πραγματάκια, στοχεύοντας στο μεγαλύτερο άντερ από έναρξης του σάιτ.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Μύρων Κανάκης
Έτσι στα γρήγορα λοιπόν...

Όλους μας ενόχλησε η ήττα και περισσότερο ο τρόπος που ήρθε, σχεδόν αμαχητί. Ιδιαίτερα απέναντι σε ένα αντίπαλο που μας έκανε «μια από χόρτα» σε δεύτερο συνεχόμενο ματς, μετά από εκείνο του ΟΑΚΑ, λίγο πριν την καραντίνα.

Εμφανίστηκε, όμως, ξανά κάτι που μας χαρακτηρίζει σαν λαός, ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες. Αγαπάμε την υπερβολή. Εκείνους που αποθεώναμε, μετά τη νίκη με την Λαμία και το κλείδωμα της 6άδας, ισοπεδώνουμε χωρίς ιδιαίτερη σκέψη.

Ναι, περιμέναμε καλύτερη εμφάνιση, ναι θέλαμε κάτι παραπάνω και μας ενοχλεί το 0/2, στα δυο πρώτα ματς των πλέι οφ.

Θα πρέπει όμως, κατά την ταπεινή μου άποψη τουλάχιστον, να υπολογίσουμε ορισμένους παράγοντες. Πάμε λοιπόν:

1) Ερχόμαστε από 97 μέρες χωρίς αγώνες. Σε αυτό το διάστημα, υπήρξαν περίπου 10 μέρες ομαδικών (κανονικών) προπονήσεων και άλλες τόσες, ανά γκρουπ 5-6 ποδοσφαιριστών. Πρόκειται για πρωτόγνωρο φαινόμενο για ένα ποδοσφαιριστή, αφού ακόμη και στο Ελλάντα, όπου το πρωτάθλημα γίνεται αλαλούμ για ψύλλου πήδημα, η καλοκαιρινή διακοπή φτάνει γύρω στις 40 μέρες. Μετά την διακοπή, υπάρχει προετοιμασία περίπου 60 μερών, κάποιες φορές και παραπάνω. Υπάρχει αρκετός χρόνος για τη φυσική κατάσταση των ποδοσφαιριστών, καθώς και για το τεχνικό - τακτικό κομμάτι.

2) Ο αντίπαλος έπαιζε έναν τελικό, εν αντιθέσει με εμάς, που δεν έχουμε κανένα λόγο να φτάσουμε τους ποδοσφαιριστές στο πικ, ρισκάροντας τραυματισμούς. Ήδη έχουμε αρκετούς, με αυτόν του Τσίλια να είναι ο σημαντικότερος.

3) Είναι επιλογή της διοίκησης και της τεχνικής ηγεσίας, να πορευόμαστε με μικρό ρόστερ. Την προηγούμενη εβδομάδα, έπαιξε ο Νέιρα στα άκρα, προχθές ο Μάνος. Αλλαγή φουνταριστού, ουσιαστικά, δεν υπήρχε. Η επιλογή για μικρό ρόστερ είναι - εκ του αποτελέσματος - επιτυχημένη μάλιστα, αφού υπερβήκαμε τον αρχικό στόχο, που οι ίδιοι είχαν θέσει στην αρχή της σεζόν.

4) Καλώς ή κακώς, ακόμη είμαστε ομάδα έδρας. Το Γεντί Κουλέ δίνει τεράστια ώθηση στην ομάδα, ώστε η απόδοση συχνά να κινείται σε ένα ποσοστό 50% καλύτερα, από ό,τι εκτός έδρας. Βέβαια, μια ομάδα με υψηλούς στόχους, δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην έδρα, όμως σίγουρα γίνονται ανοδικά βήματα. Η απουσία του κόσμου, όμως, σε τέτοιες ομάδες, σαν εμάς, την Μπιλμπάο, τη Σάλκε, αν θέλετε, στοιχίζει περισσότερο.

5) Δεν είναι δικαιολογία, αλλά και στα δυο ματς η διαιτησία ήταν κακή για εμάς. Τρώμε πολύ ξύλο, που δεν τιμωρείται, ως οφείλουν, με κάρτες. Υπάρχει, γενικώς, μια περίεργη συμπεριφορά της διαιτησίας στα πλέι οφ. Έτυχε να δω τα στιγμιότυπα του προηγούμενου ματς της ΑΕΚ με τον ΠΑΟ ( είναι γνωστό πως δεν ασχολούμαι με μικρές ομάδες, έτυχε) και οι Πράσινοι έπρεπε να τελειώσουν το ματς με 9 παίκτες, σκιάς. Πολύ ξύλο. Δεν ήταν τόσο άσχημα τα πράγματα με μας, αντιμετωπίζοντας τους δυο κιτρινόμαυρους, βορρά και νότου, αλλά όσο να ναι μια ατιμωρησία υπήρχε.

Είναι μπορώ να πω δε, ντροπή για επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, να πηγαίνουν τόσο βρώμικα σε μαρκαρίσματα,. Μια κλωτσιά στο καλάμι, μπορεί να επιφέρει ακόμη και κάταγμα κνήμης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, για έναν επαγγελματία αθλητή, ιδιαίτερα στην εποχή των πρωτόγνωρων καταστάσεων που ζούμε.

6) Είναι λογικό για τους ποδοσφαιριστές, λόγω ακριβώς των ιδιαίτερων καταστάσεων, να είναι κάπως πιο προσεκτικοί. Το γεγονός ότι είμαστε αδιάφοροι και ότι περιμένουμε τα ευρωπαϊκά ματς, όταν συμβούν αυτά, είναι μια δικαιολογία. Κανείς δεν θέλει να έχει έναν αντίστοιχο, με του Τσιλιανίδη, τραυματισμό.

Μετά από όλα αυτά, δεν νομίζω να προτιμούσε κάποιος μια πύρρειο νίκη με την κάθε ΑΕΚ, χάνοντας για μεγάλο διάστημα έναν παίκτη. Σε αυτές τις πρωτόγνωρες καταστάσεις, θα το ξαναπώ, το μεγαλύτερο κέρδος από τα πλέι οφ, είναι να μην έχουμε σοβαρούς τραυματισμούς, που θα στοιχίσουν, όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και οικονομικά στην ομάδα.

Καλά τη φάγαμε λοιπόν, καλά την ήπιαμε, που έλεγε και ο μέγας Ρασούλης, έτσα 'ναι αυτά. Προχωράμε, σίγουρα θα είμαστε ακόμη καλύτεροι την επόμενη χρονιά.

Από την άλλη βέβαια, θέλουμε μια καλύτερη εικόνα στα πλέι οφ, θέλουμε και νίκες επί των βασικών αντιπάλων μας, για λόγους γοήτρου κυρίως, όμως ξανά-μανά λέω, το μεγαλύτερο κέρδος των πλέι οφ, σε αυτές τις πρωτόγνωρες καταστάσεις, εν μέσω θέρους, χωρίς προετοιμασία ουσιαστικά, είναι να μην έχουμε άλλους τραυματισμούς.

Προχωράμε με το κεφάλι ψηλά!

Oficrete