Oficrete
10/05/2018 - 12:24

Από την καρδιά κερκίδας (reloaded) 4

Ο ΟΦΗ στην Σούπερ Λίγκα είναι περισσότερος από ευπρόσδεκτος.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Μύρων Κανάκης
Μια από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ελλάδος , ένα σημαντικό εμπορικό brandname , μια πολύ βαριά φανέλα ακόμη κι αν πέρασαν πολλά χρόνια από το τελευταίο ευρωπαϊκό ματς (Τομπόλ ή Σλάβια ;) , μια ομάδα που ακόμη κι οι μη συμπαθούντες ομολογούν ότι άξιζε ένα πρωτάθλημα στην χρυσή εποχή του Γκέραλντ . Οι συμπαθούντες μιλούν για 3 πρωταθλήματα +1 κύπελλο .Έτσι για να πιάσουμε τον μαγικό για τους Ομιλίτες αριθμό 4 !

Ο πρόλογος για να επιστρέψουμε στο θέμα που αγαπάμε να γράφουμε . Για την ουτοπία του ελληνικού ποδοσφαίρου . Για τα πρωταθλήματα που δεν κρίνονται εντός αγωνιστικών χώρων αλλά σε δικαστήρια .

Κάποιοι ίσως θυμούνται την μόνιμη επωδό της δεκαετίας του 80 για τα σαθρά θεμέλια του επαγγελματικού ποδοσφαίρου .
Σήμερα , τόσες δεκαετίες μετά , τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από τότε .
Είχαμε και τότε εφόδους προέδρων στους αγωνιστικούς χώρους με το σιδερικό στη μέση .

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή . Οι παλιότεροι ίσως τα γνωρίζουν, καλό όμως είναι να επαναλαμβάνονται για τους νεότερους . Πολλά ίσως αγγίζουν τα όρια του φανταστικού , φήμες καφενειακές , κουβέντες στην κερκίδα , στα προπατζίδικα , στα φόρουμ και στα social αργότερα .

Γι αυτό ας ονομάσουμε το παραμύθι μας «η ουτοπία του ελληνικού ποδοσφαίρου» .
Ήταν εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 70 που η κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσισε το ποδόσφαιρο να γίνει επαγγελματικό .Να γίνουν οι ομάδες Α.Ε. ώστε να ελέγχονται από το υπουργείο εμπορίου .

Ο μύθος λέει ότι δυο φίλοι , εφοπλιστές , έπαιξαν σε ένα αγώνα τάβλι ποια ομάδα θα πάρει ο καθένας . Ήθελαν κι οι δύο την ομάδα του Λιμανιού που ήταν η έδρα των στόλων τους .
Άλλος μύθος αναφέρει ότι λίγο πριν την ίδρυση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου , ένα χρόνο περίπου πριν οι ομάδες γίνουν Α.Ε. , ο αδερφός του χαμένου ταβλαδόρου , είχε πλησιάσει την διοίκηση του Ομίλου για να αγοράσει το σύλλογο . Ο σύλλογος τότε δεν ήταν προς πώληση . Αργότερα όμως , μετά από μια περιπέτεια που οδήγησε στη φυλακή λόγω χρεών τον πρώτο πρόεδρο της ΠΑΕ ΟΦΗ , ήταν οι ίδιοι που νωρίτερα είχαν αρνηθεί , που χτυπούσαν την πόρτα του μεγαλοεφοπλιστή για να βοηθήσει την κατάσταση .

Στο μεταξύ ο ταβλαδόρος , ο οποίος στο πέρασμα των χρόνων αποκαλούνταν από φιλάθλους και δημοσιογράφους , πότε Καπετάνιος , αφού στο παρελθόν ήταν καπετάνιος στο πολεμικό αλλά και στο εμπορικό ναυτικό , συχνά μάλιστα σπάζοντας εμπάργκο του ΟΗΕ δημιουργώντας υπερκέρδη για την εφοπλιστική οικογένεια εκ Επισκοπής Ρεθύμνου , πότε Ρινγκο , εξαιτίας του σιδερικού που ήταν μόνιμα στο ζωνάρι του , είχε αποκτήσει , προλαβαίνοντας στο νήμα μεγαλοφαρμακοβιομήχανο , την ομάδα που θα έπαιρνε ο χαμένος στο τάβλι .

Έτσι βρέθηκαν δυο αδέρφια να ελέγχουν δυο ομάδες ανταγωνιστικές , αφού αυτές αγωνίζονταν ήδη στο ίδιο πρωτάθλημα . Κάτι παρόμοιο βέβαια συμβαίνει στις μέρες μας με την γνωστή αυστριακή βιομηχανία αναψυκτικών που ελέγχει τη Σάλτσμπουργκ στην Αυστρία και την Λειψία στην Γερμανία . Φανταστείτε τον τρόμο της ΟΥΕΦΑ αν αυτές οι 2 ομάδες που βρέθηκαν στα προημιτελικά του Γιουρόπα Λιγκ έπαιζαν στον τελικό .

Στην Ελλάδα βέβαια καμία ποδοσφαιρική αρχή , καμιά δικαστική εξουσία , κανένας αρμόδιος δεν ασχολήθηκε για τον αθέμιτο ανταγωνισμό που είχε δημιουργηθεί .
Έτσι κι αλλιώς το ποδόσφαιρο ποτέ δεν λειτούργησε στην χώρα ευνομούμενο , πόσω μάλλον με τους κανόνες της αγοράς . Ίσα – ίσα ανέκαθεν ήταν στενά συνδεδεμένο με την εκτελεστική εξουσία , λειτουργούσε παρασιτικά , ή ακόμη και σαν μέτρο πίεσης προς την κυβέρνηση , αφού οι οπαδοί των μεγάλων ομάδων μπορούσαν να κρίνουν το εκλογικό αποτέλεσμα .

Ενώ λοιπόν τα πρώτα χρόνια του επαγγελματικού ποδοσφαίρου δεν υπήρχαν κραυγαλέες περιπτώσεις εύνοιας προς κάποια ομάδα από τις αρχές , πολύ γρήγορα η εφοπλιστική οικογένεια που ήλεγχε ήδη παραπάνω από 2 ομάδες της Α εθνικής , ήταν αυτή που αντιλήφθηκε ότι μπορούν να πετύχουν περισσότερα μέσω της χειραγώγησης τόσο της εκτελεστικής εξουσίας όσο κι των ποδοσφαιρικών αρχών .

Έτσι ο Καπετάνιος φρόντισε νωρίς-νωρίς , κι αφού δεν μπορούσε νωρίτερα να κυριαρχήσει εντός συνόρων να ελέγξει την ποδοσφαιρική ομοσπονδία . Οφείλουμε βέβαια να ομολογήσουμε ότι μπροστά σε όσα θα ακολουθούσαν τα επόμενα χρόνια , οι πρακτικές του καπετάνιου ήταν πταίσματα , το πολύ - πολύ πλημμελήματα . Ήταν όμως ο πρώτος διδάξας .

Κλείνοντας το πρώτο μέρος του μυθιστορηματικού αφηγήματος μας θα καταθέσουμε ένα γεγονός , το οποίο δημοσιεύθηκε κάποιες δεκαετίες μετά για να καταλάβουμε τον βαθμό της χειραγώγησης , το λες και εναγκαλισμό , της οικονομικής εξουσίας που διαχρονικά ελέγχει μεταξύ άλλων ( ενέργεια, ΜΜΕ , πιστωτικά ιδρύματα κλπ ) το ποδόσφαιρο με την εκτελεστική εξουσία. Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του 80 , το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα μετράει λίγα χρόνια που έχει γίνει «επαγγελματικό» , η οικογένεια Βαρδινογιάννη ελέγχει ήδη ΠΑΟ, ΟΦΗ και μέσα στα επόμενα χρόνια θα έχει υπό τον έλεγχο της ακόμη την Κόρινθο , τον Αθηναϊκό , τη Δόξα Δράμας .

Στο υπουργείο οικονομικών βρίσκεται ένας από τους λίγους άξιους πολιτικούς που έχει αναδείξει η Κρήτη μεταπολιτευτικά , ο καθ. Μανώλης Δρεττάκης . Η περιγραφή ανήκει στον προϊστάμενο πάταξης φοροδιαφυγής και δασμοδιαφυγής του υπ. Οικονομικών εκείνη την εποχή Θ. Δήζελο ...

"Βρισκόμουνα στο γραφείο του Δρεττάκη και είχαμε κλείσει όλες τις τελευταίες λεπτομέρειες, πάνω στο νομοσχέδιο για την επιβολή φόρου στα καύσιμα και την καταπολέμηση της λαθρεμπορίας, που ο υπουργός επρόκειτο την άλλη μέρα να καταθέσει, για συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή.
Εκείνη τη στιγμή ακούσθηκε από το εσωτερικό τηλέφωνο, αμήχανη η φωνή της ιδιαιτέρας του.
Είναι εδώ ο κύριος Βαρδής Βαρδινογιάννης και επιμένει να σας δεί. Τι να κάνω;
Ο Δρεττάκης γύρισε ήρεμος, με κοίταξε και με παρακάλεσε να παραμείνω στην συνάντηση.
Ύστερα, απαντώντας στην ιδιαιτέρα του, της είπε:
Μα να περάσει ο κύριος Βαρδινογιάννης δεσποινίς, να περάσει.
Ο Βαρδινογιάννης μπήκε φουριόζος στο γραφείο, χαιρέτισε βιαστικά τον υπουργό δια χειραψίας και εμένα μ' ένα νεύμα του κεφαλιού του.
Λοιπόν υπουργέ, του λέει όρθιος.
Εμαθα ότι έχεις ετοιμάσει νομοσχέδιο σχετικά με τα καύσιμα και θα το καταθέσεις αύριο στη Βουλή για ψήφιση. Είναι έτσι;
Ακούστε κύριε Βαρδινογιάννη, του απάντησε ήσυχα ο Δρεττάκης.
Γνωρίζω ότι αυτό το νομοσχέδιο θα βλάψει τα συμφέροντα σας, αλλά εμάς μας εξέλεξε ο ελληνικός λαός για να εφαρμόσουμε τον σοσιαλισμό και αυτό θα κάνουμε.
Πολύ καλά, απάντησε γελώντας ο Βαρδής.
Αμα είσαστε αύριο υπουργός να το πάτε να το καταθέσετε..."

Φυσικά ο Μανώλης Δρεττάκης το ίδιο βράδυ υπέβαλε την παραίτηση του…
Ίσως αν το νομοσχέδιο είχε περάσει τότε , τα μνημόνια σήμερα να ήταν άγνωστη λέξη για τους Έλληνες….
(συνεχίζεται)

Υγ. Τα παραπάνω καταγράφονται για ένα απλό λόγο . Γιατί το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει πιάσει πάτο . Άγεται και φέρεται από την οικονομική εξουσία , τους ολιγάρχες όπως δειλά –δειλά τους αποκαλούν κάποια ΜΜΕ σήμερα , τους νταβατζήδες, όπως τους είχε αποκαλέσει πρώην πρωθυπουργός που τελικά δεν μπόρεσε να τους αντιμετωπίσει .

Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι . Για να μάθουν οι νεότεροι την ιστορία και πως έφτασε το ελληνικό ποδόσφαιρο να θεωρείται το χειρότερο της Ευρώπης . Γιατί αφού πλέον βρισκόμαστε στον πάτο , πρέπει ο κόπρος του Αυγεία να αρχίσει έστω σταδιακά να ξεβρομίζει .

Για να πάψει το ποδόσφαιρο να αποτελεί παρασιτικό φαινόμενο της οικονομίας που με τον ένα ή τον ένα ή τον άλλο τρόπο αποτελεί μέσο χειραγώγησης του πολίτη , ακόμη κι αν αυτός δεν ξέρει αν η μπάλα είναι στρογγυλή .

Για να κερδίσουμε πάλι τις Κυριακές μας , χωρίς να ασχολούμαστε τι απόδοση είχε το over στο live , τι έδειξε η sport radar , ποιος διαιτητής μας παίζει και τι είπε ο Περικλής Βασιλάκης στην αθλητική Κυριακή .
Γιατί ένα αξιόπιστο , διαυγές , ισόνομο και αξιοκρατικό ποδόσφαιρο μπορεί να αποτελέσει μέσο ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας . Όπως συμβαίνει στις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες … Δώστε μας τον χρόνο και τα συμπεράσματα που θα προκύψουν θα είναι πανεύκολα και απλούστατα . Αρκεί φυσικά να περάσουν από την θεωρία στην πράξη…

Oficrete