Oficrete
15/12/2019 - 10:55

Άρης, ΠΑΟ, ΠΑΟΚ, καλώς τα παιδιά…

Νίκη ψυχής, προσωπικότητας, βγαλμένη ταυτόχρονα από τη σωστή λειτουργία του αγωνιστικού πλάνου, ήταν αυτή κόντρα στον Άρη.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Μύρων Κανάκης
Νίκη ακόμη πιο εμφατική, αφού βρεθήκαμε πίσω στο σκορ, απέναντι σε μια καλή ομάδα, συνυποψήφια μας για τα play-off. Nίκη που τα 2 πρώτα γκολ, αυτά που ανέτρεψαν το σκορ, ήρθαν από ποδοσφαιριστές που στα περισσότερα ματς δε βρίσκονταν καν στον πάγκο, αλλά στην εξέδρα.

Και μπορεί ο Σόουζα να μη συμμετείχε στις αποστολές, εξαιτίας του τραυματισμού του στο ξεκίνημα της σεζόν, ο Βαζ όμως ήταν απολύτως υγιής τους προηγούμενους μήνες.

Το Σαββάτο ήρθε από την εξέδρα, ήταν κυρίως στο α ημίχρονο, από τους κορυφαίους της αναμέτρησης, μέτρησε μπόλικες τελικές και κατάφερε να σκοράρει. Έδειξε ότι η αποχή του από τους αγώνες, δεν τον επηρέασε ψυχολογικά. Είναι κάτι που οφείλουμε να πιστώσουμε στον Γιώργο Σίμο και στο προπονητικό τιμ. Όπως και ο Σόουζα, ο οποίος ήταν περισσότερο ώριμος ποδοσφαιρικά, από όσο μας είχε συνηθίσει την προηγούμενη σεζόν, σκόραρε από θέση 2ου φορ σε στημένη φάση (και όχι από φάση winger), ενώ και ανασταλτικά έδειξε ανάλογη ωριμότητα, απαντώντας καταφατικά στα θέλω του προπονητή και της θέσης.

Όσο για τον Φιγκερέιντο, το γεγονός ότι σε όλο το ματς «τρώει ξύλο» από τα σέντερ μπακ και στην πρώτη ευκαιρία, ουσιαστικά που του παρουσιάζεται, κάνει ιδανικό τελείωμα, είναι κάτι που οφείλουμε να του πιστώσουμε.

Σημειώσεις, για τους φίλους που εγκωμίασαν το προηγούμενο άρθρο, κατάφερα να κρατήσω μόνο από το Β ημίχρονο, αφού δυστυχώς είδα σε επανάληψη μόνο αυτό.

Ας ξεκινήσουμε με αυτές (ναι το παραπάνω ήταν πρόλογος), καθώς η ειδησεογραφία μας επιβάλει να σταθούμε στο αυριανό ματς με τον ΠΑΟ, αλλά και στην κλήρωση του κυπέλλου με έναν εκ των δυο "βούβαλων" του ελληνικού πρωταθλήματος.

- Μπορεί ο Άρης να φωνάζει για ένα πέναλτυ στο α' ημίχρονο, όπου υπάρχει ανατροπή, άλλα δεν είμαι τόσο σίγουρος αν είναι εντός περιοχής. Κακώς φωνάζει πάντως, γιατί με ένα καλό διαιτητή, αμφιβάλλω αν θα τελείωνε το ματς με 11 παίκτες.

Με 10 ή ακόμη και 9 θα ήταν δικαιότερο, αφού ο Κομίνης ανέχτηκε το βρώμικο παιχνίδι και τα εκτός φάσης χτυπήματα των κιτρινόμαυρων. Μέτρησα παραπάνω από 4 χτυπήματα στο πρόσωπο των ποδοσφαιριστών μας, από τους αντιπάλους. Βαζ, Φιγκερέιντο,,Σόουζα, ακόμη και ο Κοροβέσης δέχτηκαν χτυπήματα εκτός φάσης. Μάλιστα εντός 2 λεπτών, είναι ο ίδιος ποδοσφαιριστής, το νο 44 του Άρη, νομίζω ο Βέλεθ ήταν, που χτυπάει πρώτα τον Φιγκερέιντο και έπειτα τον Σόουζα. Στην φάση δε που ο Σόουζα βρίσκεται στο χορτάρι ύστερα από το χτύπημα, ο Μαρινάκης αναγκάζεται να κάνει ένα σκληρό φάουλ για να διακόψει το παιχνίδι, δέχεται την κίτρινη κάρτα με την οποία συμπληρώνει 4, με αποτέλεσμα να χάσει το ματς με την Τρίπολη, όπως δηλώθηκε την Δευτέρα το πρωί.

- Αξίζει να σταθούμε στην αμυντική συμπεριφορά στο προχθεσινό ματς, όπου - αν μη τι άλλο - ήμασταν καλά διαβασμένοι. Στην πρώτη φάση του αγώνα για τους φιλοξενούμενους, ο Σωτηρίου κλείνει άψογα τον επιθετικό μην επιτρέποντάς του να πλασάρει, σε ένα τετ-α-τετ που όλοι μας είπαμε, «το φάγαμε». Στη συνέχεια, όλη η άμυνα λειτουργεί ορθότατα, κλείνοντας όμορφα τον χώρο, μην αφήνοντας τον επιθετικό να κάνει καλό τελείωμα. Η σωστή αμυντική συμπεριφορά συνεχίστηκε σε όλο το ματς. Δεν αφήσαμε περιθώρια στους αντιπάλους να σουτάρουν. Όσες φορές βρέθηκαν σε επίκαιρη θέση, κλείστηκαν τάχιστα από 2 και 3 αμυντικούς, μην μπορώντας όχι να σουτάρουν, ούτε καν να βρουν ελεύθερο συμπαίκτη για να πασάρουν. Κάτι που δείχνει, πόσο καλά διαβασμένοι ήμασταν στο ανασταλτικό κομμάτι. Στο επιθετικό, το ‘χουμε μάθει «νεράκι το ποίημα», γνωστό αυτό από το ξεκίνημα της σεζόν.

- Μετά το ματς, ήταν από τις ελάχιστες φορές, κυρίως ύστερα από νικηφόρο αποτέλεσμα, που ήθελα να δω τα στατιστικά του αγώνα. Αυτό γιατί είχαμε 56-44 κατοχή μπάλας, 10-16 φάουλ υπέρ του Άρη. Ας μη μιλήσουμε για τελικές,ο Άρης ζήτημα να έκανε 4-5, εκ των οποίων πέρα από το γκολ, μόνο 1 σουτ στο β' ήταν επικίνδυνο. Εκείνο που μου κάνει εντύπωση, είναι πως έχοντας την μπάλα στην κατοχή σου, στο α' ημίχρονο είχαμε φτάσει στο 61%, έχεις κάνει περισσότερα φάουλ από τον αντίπαλο.

Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν βαράς «στο ψαχνό», σε κάθε φάση. Κάτι που σίγουρα η δική μας ομάδα δεν κάνει. Αντιθέτως ο Άρης, παίζοντας πολύ βρώμικα, έως αντιαθλητικά, είχε μόνο 10 φάουλ.

Είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανεπάρκειας των Ελλήνων διαιτητών. Οι οποίοι είναι ανεπαρκείς, ακόμη και με την βοήθεια της τεχνολογίας. Οι εξαιρέσεις είναι ελάχιστες και υπάρχουν μόνο για να επιβεβαιώνουν τον αγώνα.

Θαρρώ πως το καλύτερο θα ήταν να σφυρίζουν ΟΛΑ τα ματς ξένοι διαιτητές. Να είναι ξένοι όχι μόνο ο πρώτος, αλλά και οι βοηθοί, οι επόπτες, ακόμη και αυτοί του VAR. Ακόμη και οι παρατηρητές διαιτησίας, να μη σου πω. Ίσως μόνο έτσι να ξεφεύγαμε από την νοσηρότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Δεν ξέρω αν είναι εφικτό κάτι τέτοιο, ή αν υπάρχει τέτοια βούληση. Εκείνο που ξέρω, είναι ότι κάθε ματς κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα, εξαιτίας της ανεπάρκειας να το πεις, φόβου να το πεις, ανικανότητας να το πεις, της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων διαιτητών. Ναι ακούγεται άσχημο, είναι όμως η θλιβερή πραγματικότητα.

Πάμε παρακάτω. Παναθηναϊκός. Καταρχήν, μπορεί στην ομάδα να το βλέπουν σαν ένα ματς που η νίκη φέρνει 3 βαθμούς, αλλά νομίζω πως γνωρίζουν άπαντες ότι για τον κόσμο δεν είναι ακόμη ένα ματς. Είναι το ματς με τον πάλαι ποτέ δυνάστη, που πλέον έχει γίνει ένας πολύ καλός πελάτης μας. Και όπως είναι γνωστό, τους καλούς πελάτες τους προσέχουμε. Δεν πρέπει να τους αφήνουμε παραπονεμένους. Όσοι δραστηριοποιούνται στον τριτογενή τομέα των υπηρεσιών, το γνωρίζουν πολύ καλά. Οφείλουμε, λοιπόν,, να πράξουμε αναλόγως για το πελατάκι μας. Οφείλουμε και θέλουμε να διατηρηθεί η παράδοση των τελευταίων χρόνων, καλώς τα παιδιά, πάρε ένα τρίμπαλο.

Γιατί πέρα από την πελατειακή σχέση και την πλακίτσα, μια νίκη θα επιφέρει σημαντικά βαθμολογικά οφέλη, αφήνοντας τους 5 βαθμούς από κάτω, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Θα πρέπει, λοιπόν, οι ποδοσφαιριστές μας κυριολεκτικά να τρώνε σίδερα σε αυτό το ματς.

Βέβαια οφείλει και ο κόσμος να πράξει αναλόγως, το Γεντί Κουλέ πρέπει να είναι κατάμεστο, μη επιτρέποντας στους φιλοξενούμενους να έχουν έστω μια αμυδρή ελπίδα για ένα θετικό αποτέλεσμα στο Ηράκλειο.

Αυτό γιατί η εικόνα στο ματς με τον Άρη δεν ήταν και η καλύτερη, τουλάχιστον όσον αφορά την πληρότητα. Υπήρχαν, βέβαια, οι μετεωρολογικές προβλέψεις που ανέφεραν μπόρες και καταιγίδες, αλλά και τι με αυτό; Βάλε το σκουφάκι σου, το κασκολάκι σου, στην ανάγκη φόρα και ένα ισοθερμικό παντελονάκι, πιες και 2 ρακές στην τελική, αν φοβάσαι το κρύο. Είναι κρίμα, πάντως, να παραμιλάει όλη η Ελλάδα με τον ΟΦΗ και να μη γεμίζουμε το γήπεδο. Την Τετάρτη, πάντως, η πρόβλεψή δείχνει 20 βαθμούς Κελσίου, μέχρι για μπανάκι δηλαδή, για τους λάτρεις της χειμερινής κολύμβησης, προβλέπεται.

Τέλος, είχαμε τη Δευτέρα την κλήρωση του κυπέλλου. Σίγουρα δεν ήταν η καλύτερη για εμάς. Ούτε για τον ΠΑΟΚ όμως, νομίζω μόνο εμάς ήθελαν να αποφύγουν, βάσει του τρόπου της κλήρωσης. Τα ματς είναι πολύ κοντά, θα παίξει κυρίαρχο ρόλο σε τι κατάσταση θα είναι οι δυο ομάδες, καθώς και σε τι μέρα θα βρεθούν.

Δεν είναι αχτύπητος ο ΠΑΟΚ, έχει σίγουρα μέταλλο, όμως το θετικό είναι ότι δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα. Αν δεν περάσουμε, οκ, κρίμα, πάμε παρακάτω. Αν περάσουμε όμως, γινόμαστε αυτόματα το 2ο φαβορί για το κύπελλο (βάσει εικόνας και αγωνιστικής συμπεριφοράς ), οπότε πάμε δυνατά και όπου μας βγάλει...!

Oficrete