Oficrete
19/11/2020 - 16:19

Είμαι περήφανος που είμαι ΟΦΗ!

"Ο θεός να έχει καλά τον ΟΦΗ"

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Μύρων Κανάκης
Eίχα σκοπό να αναλωθώ σε άτακτες σκέψεις ερριμμένες, γύρω από αγωνιστικά θέματα της ομάδας, ύστερα από καιρό, που συνειδητά έκανα μια παύση από την εξωτερίκευση αυτών, στο φιλόξενο χώρο του σάιτ μας (αύξηση Γιάννη).

Ήρθε όμως η συγκλονιστική κίνηση του συλλόγου, που επιβάλλει να σταθούμε, δίνοντάς της την πρέπουσα σημασία. Νομίζω ότι και οι υπόλοιποι εδώ, αυτό ανημένουν από μένα, αφού όταν έχεις δει ένα ποτάμι να περνά μπροστά από το σπίτι και την επιχείρησή σου, καταλαβαίνεις καλύτερα το μέγεθος της κίνησης.

 
Δε θα σταθώ στα της πλημμύρας και τις καταστροφές, λες και δε μας έφταναν τα υπόλοιπα «ωραία» του 2020, ήρθε και έδεσε. Μάλιστα, την ώρα που γράφονται αυτές οι αράδες, βρισκόμαστε εν αναμονή της δεύτερης κακοκαιρίας, προσευχόμενοι να μην έχει το μέγεθος της προηγούμενης. Γίνονται προσπάθειες αποκατάστασης των ζημιών, όμως σε μια βδομάδα είναι αδύνατον να περαιωθούν ακόμη και οι εργασίες άμεσης προτεραιότητας. Αν πάντως θέλουμε να βρούμε ένα θετικό που προέκυψε από την καταστροφή, αυτό δεν είναι άλλο από το αίσθημα αλληλεγγύης, σε μια κοινωνία που δεν έχει συνηθίσει τέτοιων κινήσεων. Είναι δε ιδιαίτερα ελπιδοφόρο, ότι πρωτοστάτης σε αυτό υπήρξε η νέα γενιά, συνεπικουρούμενοι από όλες τις ηλικίες, φυσικά.

Αίσθημα αλληλεγγύης, που διατράνωσε ο ΟΦΗ με την απλή, συμβολική, αλλά συνάμα πολύ σπουδαία κίνησή του. Σε μια κανονική χώρα, υπό κανονικές συνθήκες, ας μην ξεχνάμε και τη λαίλαπα του κορωνοϊού, η κίνηση θα έπαιζε πρωτοσέλιδα σε όλες τις αθλητικές εφημερίδες. Είναι κίνηση ανάλογης σημασίας με εκείνη του Ράσφορντ, που φρόντισε για τα γεύματα στα σχολεία του Μάντσεστερ κι όχι μόνο, παίρνοντας παγκόσμιες διαστάσεις. Θέλω όμως να πάμε τα πράγματα με τη σειρά.

Λίγο πριν ανοίξει η κενή κόλλα (πλαίσιο) του word σκεπτόμενος το θέμα, το μυαλό μου πήγε πίσω αρκετά χρόνια. Τότε μετά τις ραδιοφωνικές εκπομπές του συνδέσμου, η παρέα κατέληγε κάπου να πιει ποτάρες και οι συζητήσεις έπαιρναν φωτιά γύρω από τον ΟΦΗ.

Ήταν η εποχή του ΟΦΗ, ομήρου μιας αρρωστημένης κατάστασης που συρρίκνωνε την ομάδα. Λέγαμε τότε για όσα ήταν μπορετό να μιλήσουμε εκτός αέρα, παρασκήνια, ιστορίες, όνειρα.

Κάποιες φορές η κουβέντα είχε πάει στη δύναμη του ποδοσφαίρου, σε σχέση με το κοινωνικό σύνολο και κατ’ επέκταση το ρόλο πρότυπο που μπορεί και θα έπρεπε να έχει ο ποδοσφαιριστής με τη στάση ζωής του. Λέγαμε ακόμη ότι δεν είναι δυνατόν, να απασχολείται ο ποδοσφαιριστής με 2-3 ώρες προπόνησης και τις υπόλοιπες 21 ώρες της ημέρας να κάνει τη ζωάρα του. Ότι θα έπρεπε να «χρησιμοποιείται», λειτουργεί καλύτερα, για τον εργοδότη του, παραπάνω ώρες. Είτε με επισκέψεις σε σχολεία, είτε με κινήσεις μάρκετινγκ, είτε για τα ΜΜΕ και τους χορηγούς της ομάδας.

Ότι θα έβλεπα τους ποδοσφαιριστές του ΟΦΗ όμως, με τη σκούπα και το ταυ, μέσα στις λάσπες να βοηθούν ανήμπορους συνανθρώπους μας, να κουβαλάνε τα χώματα και να απλώνουν ένα χέρι βοηθείας, αλληλεγγύης, συμπαράστασης, ψυχολογικής τόνωσης, δεν το περίμενα ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα για αυτήν την ομάδα!

Πως να μη συγκινηθείς όταν διαβάζεις για τη «θεία» που βγήκε στο μπαλκόνι, να πει «ο θεός να έχει καλά τον ΟΦΗ», με ένα μεγάλο ευχαριστώ. Όταν βλέπεις τον Κοροβέση, να μιλά συγκινημένος, όταν βλέπεις ποδοσφαιριστές και προπονητές βουτηγμένους στην λάσπη, όχι για την μπάλα, για το βιος των πληγέντων.

Με ποια νίκη μπορούν να συγκριθούν αυτά τα συναισθήματα, αυτή η περηφάνια που νιώσαμε όλοι μας, βλέποντας αυτές τις εικόνες; (Όχι ότι δεν τις θέλουμε τις νίκες, τις παραθέλουμε, όπως έχει πάει η κατάσταση φέτος).

Δεν είναι απλά μια νίκη για τον ΟΦΗ αυτή η συμβολική κίνηση. Είναι μια κίνηση με πολλά ποικίλα οφέλη, είναι όμως κυρίως η απόδειξη, η απάντηση προς όλους - τους υπόλοιπους - ότι ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ. ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ!

Ο ΟΦΗ είναι της Κρήτης, είναι κομμάτι της. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ακόμη και στο οπαδικό τοπίο και τις προτιμήσεις. Δε θα σταθώ άλλο στο οπαδικό σκέλος, θα κρατήσω το επίπεδο. Είναι εξάλλου το απλούστερο!

Βέβαια, δε θα μπορούσα να παραλείψω, αμαρτία μεγάλη θα ήταν, για τη δουλειά που έχουν κάνει οι σύνδεσμοι, μαζί με ανώνυμους Ομιλίτες.

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΟΜΙΛΙΤΩΝ, ήταν πάλι παρών, όπως σε πάμπολλες περιπτώσεις, ακόμη και εκτός Κρήτης, στο πρόσφατο παρελθόν. Σημαντική πρωτοβουλία επίσης, είμαι σίγουρος ότι η δουλειά τους έχει πιάσει τόπο και με το παραπάνω, δίνοντας σημαντική βοήθεια, μαζί με ψυχολογική τόνωση σε αρκετούς συμπολίτες.

Τι πιο μεγαλειώδες για το ποδόσφαιρο, για τον αθλητισμό, από τα παραπάνω. Τις κινήσεις αλληλεγγύης της ομάδας και των οπαδών. Πόσο πιο όμορφες από ένα γκολ στο παραθυράκι, ένα δυναμικό τάκλιν ή μια μπαλιά - διαβήτη;

Πόσο πιο σημαντικές από μια καινούρια φανέλα, ένα κασκόλ ή ακόμη και μια εκδρομή εκτός έδρας;

Το στοίχημα μας πλέον, πρέπει να είναι να κρατηθεί αυτή η αλληλεγγύη, ακόμη και σε εύφορες εποχές. Όταν θα τραφούν ξανά οι αγελάδες και θα παχύνουν. Όταν επιστρέψουμε στην κανονικότητα, αφήνοντας στην άκρη πανδημίες και κρίσεις λογιώ - λογιώ!

Αγωνιστικό

Αφού δηλώσω ευθαρσώς ότι το ματς της Δευτέρας είναι διπλό, θα ήθελα να σταθώ σε μερικά πραγματάκια, που είχα αποθηκεύσει στο πίσω μέρος του σκληρού, σκοπεύοντας να τα θίξω από εδώ. Το διπλό που λέτε, θα έρθει μέσω της δύναμης, της σύμπνοιας, το αίσθημα της ομάδας και την αυταπάρνηση, που δημιούργησε η επίσκεψη στις Γούρνες.

Θα έρθει και από τις επιστροφές φυσικά, που περιμέναμε πώς και πώς. Ιδιαίτερα του δικού μας "El Mago”, του Χουάν, αλλά και των υπολοίπων. Θα έρθει, γιατί η ομάδα μπόρεσε να δουλέψει αυτές τις δυο εβδομάδες, να διορθώσει τα λάθη που της έχουν στερήσει βαθμούς. Να βελτιώσει τις ατέλειες, να δουλέψει επιμελώς τα τακτικά της συστήματα. Θα έρθει, γιατί το θέλουμε πιο πολύ και γιατί πάει πολύ (too much που λένε) να μην έχουμε κάνει νίκη, απέναντι στο συνονθύλευμα του Μπέου, που ποδοσφαιρικώς δεν είναι κακοί προφανώς, όμως δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ομάδα του Μπέου, χωρίς κανένα έρεισμα πουθενά. Πύδνα Κίτρου, κάπως έτσι δε λεγόταν; Αστεία πράγματα.

Θέλω όμως να σταθώ σε κάποιους ποδοσφαιριστές, για διαφορετικούς λόγους.

Ξεκινάω από τον Δημήτρη τον Σωτηρίου. Τον MVP της προηγούμενης χρονιάς, όπως ψηφίστηκε στο σάιτ τουλάχιστον. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα της επανεμφάνισής του.

Ο Βάτερμαν δε λέω, είναι τερματοφυλακάρα. Έχει πιάσει τα άπιαστα, τελικές που έχεις ήδη πει, ωχ το φάγαμε. Έχει φάει και φάβες, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που θα ήθελα να δω τον Σωτηρίου βασικό. Νομίζω ότι χρειάζονται τα ηγετικά χαρίσματα του, οι φωνές, ο ρόλος που έχει σαν πιο παλιός, αλλά και σαν Έλληνας, που θα ακούγεται περισσότερο από τους συμπαίκτες του. Μην ξεχνάμε ότι η μοναδική νίκη ήρθε στη Λαμία, με αυτόν βασικό, οπότε, λογικά πρέπει να πάρει την ευκαιρία του μετά τη διακοπή. Ο ανταγωνισμός εξάλλου, θα ωφελήσει αμφότερους, να μην θεωρεί κάποιος ότι έχει στάνταρ τη θέση. Φυσικά, θα ωφελήσει περισσότερο την ομάδα.

Ένας άλλος που θα ήθελα να σταθώ, δεν είναι άλλος παρά τον … Σελίμοβιτς.

Όσοι έχουν παίξει μπάλα, έχουν συναντήσει ένα Σελίμοβιτς στο γήπεδο. Παιχταράς, αλλά μια κακή στιγμή μπορεί να τα τινάξει όλα. Γιατί πέρα από το λάθος (πέναλτυ – κόκκινη, κλπ) εκνευρίζει και όλη την ομάδα. Είναι κάτι που πρέπει να δουλέψει ο νατουραλιζέ (λεξάρα) στόπερ. Το παλικάρι είναι σκυλί της άμυνας και ξέρει καντάρια μπάλα. Δεν υπάρχουν πολλοί στόπερ στη Ελλάδα, που κατεβάζουν τη μακρινή μπαλιά με τον μπέτη, κοντρολάρουν και οργανώνουν την επίθεση. Θεωρώ ότι η απειρία και ο ενθουσιασμός που αυτή επιφέρει, τον έχουν οδηγήσει σε καίρια λάθη. Πρέπει να τα δουλέψει. Να τα ελαττώσει, μέχρι να τα εκμηδενίσει. Έχει όλα τα φόντα για μεγάλη καριέρα, Αρκεί να δουλέψει τις χοντρές ατέλειες που έχει. Αν δεν τις είχε βέβαια, δε θα ήταν στον ΟΦΗ, αλλά σε κάποια δυνατότερη και πλουσιότερη ομάδα, έτσι δεν έχουμε συνηθίσει να λέμε;

Επόμενος ο Κοροβέσης. Πολλές φορές έχει γίνει το εύκολο θύμα. Εκείνος που αρέσκονται αρκετοί να κατηγορούν. Ίσως δεν είναι ο δυνατότερος αριστερός μπακ. Ίσως στα αμυντικά του καθήκοντα να συναντά, κάποιες φορές, δυσκολίες. Εκείνο όμως που είναι σίγουρο, είναι ότι πάντα δίνει και την ψυχή του. Αγωνιστικά δε μιλώντας, είναι από τους επιθετικογενείς αριστερούς μπακ, με ιδιαίτερα υψηλή κατάρτιση. Οι ασίστ που έδωσε πέρσι, 5 ή 6, το καταμαρτυρούν. Το βασικότερο όμως προτέρημά του, είναι ότι θα δώσει και την ψυχή του, σε κάθε ματς για την νίκη.

Τέλος, θα σταθώ σε δυο νιόφερτους. Τον Λυμπεράκη και τον Γιάννου. Για το μικρό, που αναγκαστικά βρέθηκε στόπερ εσχάτως, νομίζω ότι δεν του ταιριάζει η θέση. Δεν έχει την εμπειρία για να αντεπεξέλθει, αυτό έδειξαν οι εμφανίσεις. Κατανοητό πάντως, ότι η ανάγκη εξαιτίας των απουσιών, τον έφερε εκεί. Όσο για τον Γιάννου, καλό είναι να ξέρουμε τι περιμένουμε. Είναι ένα σέντερ φορ που θα δουλέψει περισσότερο για την ομάδα, περισσότερο ίσως από τις φάσεις που θα τελειώσει. Ο δικός του αριθμός ασίστ στην κυπριακή καριέρα του, αυτό υποδηλώνει. Έχει σταθεί πάντως άτυχος, έχοντας δυο δοκάρια, που αν είχαν γίνει γκολ, θα είχαμε ήδη ξεχάσει τον Φίγκε.

Αυτά, ουσιαστικά για μας τώρα αρχίζει το πρωτάθλημα, τώρα και ιδιαίτερα στο β’γύρο θα φορτσάρει η ομάδα, η οποία ας μην ξεχνάμε, φέτος χτίζεται. Χτίζεται σε βάθος χρόνου μάλιστα, αν δούμε τις ηλικίες στο ρόστερ.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΛΕΩ ΞΑΝΑ, ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΟΜΙΛΟ, Η ΛΕΞΗ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΠΕΡΙΒΑΛΕΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΝΙΩΣΑΜΕ.

Γι’ αυτό, ΟΦΗ ΝΑ 'ΣΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ!

Δείτε το Video

Oficrete