Oficrete
22/09/2018 - 17:30

Το μπάχαλο με τα εισιτήρια και η ανάγκη για σύγχρονο γήπεδο

Σάλο έχει προκαλέσει, δικαίως, η απόφαση της απερχόμενης διοίκησης της ΠΑΕ ΟΦΗ για την παρουσία οπαδών της ΑΕΚ στο επόμενο εντός έδρας ματς της ομάδας μας.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Μύρων Κανάκης
Απορίες, έκπληξη, εκνευρισμός. Μα είναι δυνατόν; Είναι εντελώς αδαείς; Δεν καταλαβαίνουν ότι φέρνουν σε κίνδυνο ακόμη και την αγωνιστική επιβίωση της ομάδας, αφού αν υπάρξει τιμωρία κεκλεισμένων των θυρών θα αναγκαστεί η ομάδα μας να παίξει ματς που θα πρέπει πάση θυσία να κερδίσει (ανεξαρτήτου αποτελέσματος στα ματς με Ξάνθη, ΑΕΚ ,ΟΣΦΠ) αφού τα ματς με τους μικρομεσαίους στο Ηράκλειο πρέπει να κερδίζονται «από το αεροδρόμιο». Για να γίνει αυτό όμως, η παρουσία του κόσμου είναι καθοριστική.

Δεν τους έφτασαν άραγε τα 8.500 ευρώ που καλείται η ομάδα να πληρώσει για τα μπινελίκια που έπεσαν με τον ΠΑΟΚ;

Ας ελπίσουμε ότι θα εισακουστούν οι λογικές φωνές και θα αλλάξει η απόφαση. Ας έρθει όποιος φίλαθλος της ΑΕΚ θέλει να παρακολουθήσει την ομάδα του, αλλά όχι με οργανωμένη παρουσία σε μια ξεχωριστή θύρα.

Αλήθεια, εισιτήρια διαρκείας δεν έβγαλε η διοίκηση για τη Θύρα 6, ύστερα από τις εντολές της αστυνομίας, αλλά εισιτήρια για τους φιλοξενούμενους μπορεί να διαθέσει;

Κατόπιν εντολής της αστυνομίας;

Ας προσπαθήσουμε, τουλάχιστον, να βρούμε κάποιο κέρδος από αυτήν τη λανθασμένη απόφαση, που ευχόμαστε να αλλάξει όσο είναι καιρός.

Κακά τα ψέματα, το Γεντί Κουλέ δεν είναι πια παρά ένα παρωχημένο γήπεδο.

Το αγαπάμε, οι αναμνήσεις είναι χιλιάδες, θα είναι πάντα στην καρδιά μας, αλλά ομάδα που έχει υψηλούς στόχους, που θέλει σύντομα να επιστρέψει στα ευρωπαϊκά σαλόνια, θέλει να διευρύνει συνεχώς την οπαδική - φίλαθλή της βάση, άρα και το μέγεθός της, δεν μπορεί να αγωνίζεται άλλο σε ένα γήπεδο που αγγίζει τα 70 χρόνια ζωής.

Όσο ο ΟΦΗ θα αγωνίζεται στο λατρευτό μας Γεντί Κουλέ, οι στόχοι του θα είναι αυτοί της εύκολης σωτηρίας. Και αν καταφέρουμε να βγούμε Ευρώπη κάποια στιγμή, νομίζετε ότι υπάρχει περίπτωση να επιτρέψει η ΟΥΕΦΑ να γίνει ακόμη και ο προκριματικός γύρος του Ιουνίου και με την Τομπόλ Κοστανάι (χρωστάμε μια ρεβάνς) να κληρωθούμε;

Ας εξετάσουμε την οικονομική πτυχή του θέματος που είναι και η σημαντικότερη .

Είναι δυνατόν η ομάδα μας να καταφέρει να αυξήσει σημαντικά το μπάτζετ, ώστε αποκτήσει πρωταγωνιστικούς ρόλους; Με 7500 εισιτήρια γηπέδου μάξιμουμ;

Προσέξτε, δεν ήμουν ποτέ από αυτούς που θέλουν μεταγραφάρες, υψηλά κασέ και παχυλά συμβόλαια. Είμαι οπαδός της άποψης ότι «οι ομάδες χτίζονται, δεν αγοράζονται».

Αλλά ακόμη και αυτό να θέλεις να καταφέρεις, είναι καλύτερα να έχεις μεγαλύτερο προϋπολογισμό. Πόσο μάλλον για να οργανώσεις τις ακαδημίες, τη λειτουργία του σωματείου, τόσα και τόσα.

Όσο μένεις στο αγαπημένο – ξαναλέω – Γεντί Κουλέ, η ομάδα θα παραμένει στα χαμηλά στρώματα.

Για να μη μιλήσουμε για τις υπηρεσίες, για την προσέλκυση νέων φιλάθλων – πελατών, για τη μεγαλύτερη παρουσία τουριστών, για τις τουαλέτες. Να πούμε για την στατικότητα, να πούμε για τον προβολέα που έπεσε πριν λίγα χρόνια, να πούμε για το «σκέπαστρο Ξημέρη» όπως σατιρικά αποκαλούμε το σκέπαστρο του πετάλου;

Αστεία πράγματα. Το πιο αστείο όμως ήταν, όταν εκεί στις αρχές Αυγούστου ο πρώτος ουσιαστικά μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΟΦΗ, ο Μιχάλης Μπούσης επισκέφθηκε το Γεντί Κουλέ, η ερώτηση του «οne million dollars» που έκανε προς τον Ηλία ήταν για το πόσους ορόφους έχει το υπόγειο πάρκινγκ του γηπέδου...

Τι να πεις του ανθρώπου; Ότι επαέ είναι ψιλά γράμματα αυτά και οι «πελάτες του μαγαζιού» παρκάρουνε όπου βρούνε;

Περιμένουμε εναγωνίως την άφιξη του κ.Μπούση και τη δημοσιοποίηση του πλάνου που έχει καταστρώσει η ομάδα του. Μακάρι στο πλάνο να υπάρχει και η κατασκευή ενός νέου σύγχρονου γηπέδου που θα γιγαντώσει την ομάδα. Οι οικονομολόγοι της ομάδας Μπούση σίγουρα γνωρίζουν, καλύτερα από μας, κατά πόσο και πότε είναι εφικτό να πραγματοποιηθεί αυτό το μεγάλο όνειρο.

Υποδείξεις δεν είναι του χαρακτήρα μου να κάνω, αλλά μια πρόταση σαν σταθερός πελάτης, συναισθηματικά δεμένος με την εταιρία που θα μπορούσα να κάνω, είναι η μεταφορά της ομάδας στο Παγκρήτιο, με την ταυτόχρονη κάλυψη ορισμένων προϋποθέσεων.

Αυτές είναι η ολική εμπορική χρήση του σταδίου, με παροχή υπηρεσιών που θα συνεισφέρουν εισπρακτικά (εκμετάλλευση κυλικείων, δημιουργία περιπτέρων για τη διάθεση των προϊόντων της μπουτίκ , πάρκινγκ) στην ομάδα, αλλά και ταυτόχρονη τοποθέτηση πρόσθετης κερκίδας πίσω από το πέταλο των γηπεδούχων, ώστε να πλησιάσουν σε ευνόητη απόσταση από το τέρμα οι οργανωμένοι, ώστε να περιορίσουμε την παγωμάρα του σταδίου. Προσοχή, μόνο για το πέταλο των γηπεδούχων.

Οι φιλοξενούμενοι, σαν φιλοξενούμενοι θα χρησιμοποιούν το βορινό πέταλο (από την πλευρά της θάλασσας), χωρίς την τοποθέτηση ανάλογης πρόσθετη κερκίδας.

Δεν είναι ικανή άλλωστε καμιά ομάδα, πέρα του ΟΦΗ, να γεμίσει το πέταλο.

Πριν ξεκινήσετε να κράζετε και να μπινελικώνετε στα Social Media, θα ήθελα να θυμίσω τη χρονιά του τελικού με το Λεβαδειακό, το 2005 – 2006. Θυμίζω λοιπόν ότι εκτός από το τελευταίο ματς, όλος ο δεύτερος γύρος, με την παρουσία του Μύρωνα Σηφάκη στον πάγκο, το Παγκρήτιο είχε συνεχώς πάνω από 15 χιλιάδες κόσμο. Όπερ, παραπάνω από 2 Γεντί Κουλέ, με τη σημερινή χωρητικότητα του γηπέδου .

Να είστε σίγουροι λοιπόν, ότι αν στο κοντινό μέλλον καταφέρουμε να έχουμε μια ομάδα ικανή να κυνηγήσει την ευρωπαϊκή έξοδο, το Παγκρήτιο μπορεί να γεμίζει πα-νεύ-κο-λα.

Ωραίο και θερμό το Γεντί Κουλέ, αλλά οι 27 χιλιάδες σίγουρα δημιουργούν καλύτερη ατμόσφαιρα από τους 7 χιλιάδες.

Σημαντικότερη βέβαια προϋπόθεση, γιατί το Παγκρήτιο μπορεί να αποτελεί μια μεταβατική λύση, μέχρι την κατασκευή νέου γηπέδου είναι η παρουσία μας εκεί, να διαρκέσει μέχρι την αποπεράτωση της κατασκευής ενός νέου γηπέδου.

Εκτός κι αν η Πολιτεία μας χαρίσει, το χει ξανακάνει άλλωστε, το Στάδιο…

Ας σταματήσουμε λοιπόν να κοιτάμε το δέντρο, ας κοιτάξουμε το δάσος.

Το Γεντί Κουλέ έχει ημερομηνία λήξης, όσες ανακαινίσεις, όσα μερεμέτια και πιλαλήματα του κάνεις. Αυτή ορίζεται μάξιμουμ στα επόμενα 3 χρόνια.

Ένας μεγάλος Όμιλος, εξάλλου, δεν νοείται να αγωνίζεται σε γήπεδο 7,5 χιλιάδων θέσεων…

ΥΓ4: «Η μπάλα των Κινέζων ήταν δερμάτινη, παραγεμισμένη με κάνναβη. Οι Αιγύπτιοι της εποχής των Φαραώ την έφτιαχναν από άχυρο ή πίτυρα, και την τύλιγαν με χρωματιστά πανιά.

Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν την κύστη βοδιού, την οποία γέμιζαν και έραβαν. Οι Ευρωπαίοι του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης έπαιζαν με μια μπάλα σχήματος οβάλ ,παραγεμισμένη με αλογότριχες.

Στην Αμερική την έφτιαχναν από καουτσούκ, και χοροπηδούσε όσο σε κανένα άλλο μέρος. Οι χρονικογράφοι της ισπανικής αυλής αναφέρουν με τι τρόπο ο Έρναν Κορτές έκανε μια μεξικάνικη μπάλα να πετάξει ψηλά, μπροστά στα έκπληκτα μάτια του αυτοκράτορα Κάρολου.

Η μπάλα από λάστιχο, που τη φούσκωναν και την κάλυπταν με δέρμα, γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, χάρη στην ευρηματικότητα του Τσαρλς Γκουντγίαρ, ενός Αμερικάνου από το Κονέκτικατ….»

(“Το ποδόσφαιρο στη σκιά και το φως”, του Εντουάρντο Γκαλεάνο )

ΥΓ44: Για να μην το ξεχάσω. Τι τραγέλαφος ήταν αυτός με την ξαφνική παύση της διάθεσης των εισιτηρίων διαρκείας; Έτσι ξυπνήσαμε ένα πρωί και αποφασίσαμε ότι τέλος τα διαρκείας; Χωρίς να αφήσουμε ένα χρονικό περιθώριο έστω 3 ημερών, μιας εβδομάδας, ώστε να φροντίσουν όσοι για χ-ψ λόγους δεν είχαν προμηθευτεί;

Ούτε οργάνωση περιπτέρου δε λειτουργεί έτσι, χωρίς κανέναν απολύτως σεβασμό στον πελάτη…

Oficrete