Oficrete
02/11/2018 - 10:40

ΟΦΗ, η ελληνική ομάδα με τους περισσότερους ξένους φιλάθλους

Ήρθε η ώρα να μάθετε την αλήθεια.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Μύρων Κανάκης
facebook banner
Ο τουρισμός, πέρα από όλα τα οφέλη που μπορεί να προσφέρει σε πολιτικό, οικονομικό, πολιτιστικό επίπεδο, δίνει τη δυνατότητα σε όσους απασχολούνται στον τομέα των υπηρεσιών και έρχονται σε άμεση επαφή με τον επισκέπτη, να γνωρίσει και να συζητήσει με κόσμο από κάθε γωνιά της Ευρώπης, του πλανήτη ακόμη, σε μικρότερο βαθμό.

Μόλις πριν λίγες μέρες είχα την ευκαιρία να κάνω μια μικρή κουβεντούλα με κάποιον επισκέπτη του νησιού μας από την Λειψία.Η Λειψία είναι μια πανέμορφη πόλη, πανεπιστημιούπολη, η οποία βρίσκεται στην ανατολική Γερμανία.

Τα τελευταία χρόνια έχει μπει στον ποδοσφαιρικό χάρτη, σαν η αναδυόμενη δύναμη του γερμανικού ποδοσφαίρου, ικανή ακόμη να «χτυπήσει» παραδοσιακές δυνάμεις σαν την Μπάγερν Μονάχου και την Μπορούσια Ντόρτμουντ. Η διαφορά της με τις υπόλοιπες ομάδες του γερμανικού πρωταθλήματος, είναι ότι πρόκειται για ένα σύλλογο που οφείλει την παρουσία του στα σαλόνια της Μπουντεσλίγκα, εξαιτίας της απόκτησης της ομάδας από τον Αυστριακό ιδιοκτήτη γνωστής εταιρίας ενεργειακών ποτών. Στην Γερμανία έχει γίνει μεγάλο θέμα, αφού κατά τα ειωθότα οι ομάδες ανήκουν στα μέλη τους, τα οποία έχουν λόγο στην ανάδειξη της διοίκησης, καθώς και στην στρατηγική του συλλόγου.

Η RB Leipsig όμως δεν ακολούθησε την πεπατημένη, ανέβηκε τις κατηγορίες τρένο, χάρη στο γαλαντόμο ιδιοκτήτη, ο οποίος φυσικά διέκρινε μια επιχειρηματική ευκαιρία ώστε το προϊόν του να διαφημίζεται στην τεράστια γερμανική αγορά και από εκεί σε ολόκληρο τον κόσμο που παρακολουθεί Μπουντεσλίγκα.

Οι αντιδράσεις πάντως δεν έχουν λείψει, τόσο από οπαδούς άλλων ομάδων, όσο και από την διοργανώτρια αρχή. Περισσότερα για το εγχείρημα της RB Leipsig (όπου RB δεν είναι τα αρχικά του ενεργειακού ποτού, αλλά τα αρχικά των γερμανικών λέξεων RasenBallsport, ελληνιστί κάτι σαν άθλημα με μπάλα στο γρασίδι, ώστε να ξεπεραστούν κάποιοι κανόνες της γερμανικής ποδοσφαιρικής αρχής, βλέπετε παντού μπορούν να βρεθούν παραθυράκια στο νόμο ) μπορείτε να διαβάσετε εδώ :

"RB Leipzig: Ο σύλλογος που θα καταστρέψει το ποδόσφαιρο και φοβάται η Μπάγερν"

Ρωτώντας λοιπόν τον εκ Λειψίας προερχόμενο επισκέπτη, πως βλέπει όλη αυτήν την ιστορία, τις αντιδράσεις, αν είναι υπέρ ή κατά, εκείνο που μου απάντησε είναι ότι η παρουσία της ομάδας στη μεγάλη κατηγορία έχει δώσει άλλη πνοή και σημαντική οικονομική ώθηση στην πόλη. Δημιουργήθηκαν θέσεις εργασίας, ενώ κάθε ματς είναι γιορτή, με τόνους μπύρας να καταναλώνονται και όλα τα παρεμφερή έσοδα που μπορεί το ποδόσφαιρο να φέρει. Έσοδα που έλειπαν από μια πόλη 500 χιλιάδων κατοίκων, αφού αν και υπήρξε η πρώτη πρωταθλήτρια Γερμανίας, από το 1994 και ύστερα από την συνένωση Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας, η Λειψία, όπως και κάθε άλλη ομάδα της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, απουσίαζε από τα σαλόνια της πρώτης κατηγορίας.

Κάτι ανάλογο βέβαια είχε συμβεί στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Συγκεκριμένα στο Κλίβελαντ, μετά την επιστροφή του Λεμπρόν Τζέημς στους Καβαλίερς, η οποία με διάφορους τρόπους (τουρισμό, σπόνσορες, events, κλπ) είχε καταφέρει να ανεβάσει το ΑΕΠ της πόλης κατά διψήφια ποσοστά.

Αυτά για να καταγράψουμε τη δύναμη του αθλητισμού και τα οφέλη που μπορεί να επιφέρει ποικιλοτρόπως.

Επιστρέφουμε μετά τον μακρύ πρόλογο στα του αθλητικού τουρισμού. Είχαμε δει στην προηγούμενη αναφορά, άλλα παραδείγματα ανάλογης ισχύς με τα παραπάνω.

Τα οφέλη που μπορεί να φέρει σε όλο το νησί μια παρουσία του ΟΦΗ στα ευρωπαϊκά σαλόνια, ιδιαίτερα αν καταφέρει να αγωνιστεί σε γκρουπ ομίλων. Όπως όμως είναι κατανοητό, αυτό είναι ουσιαστικά αδύνατο να συμβεί άμεσα. Μετά από μερικά χρόνια, όταν ο σύλλογος έχει σταθεροποιηθεί στη μεγάλη κατηγορία, όταν έχει οργανωθεί άρτια, μπορεί να αποτελεί τον ετήσιο στόχο της ομάδας.

Αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να έχει ένα σημαντικό ρόλο, ώστε να συμβάλλει στον στόχο της επιμήκυνσης της σεζόν, που όλοι οι παράγοντες του τουρισμού ευαγγελίζονται.

Αν γυρίσουμε λίγους μήνες πίσω, στο ματς – φιέστα με την Σπάρτη για την επιστρΟΦΗ στη Σούπερ Λιγκ, θα θυμηθούμε τις δεκάδες των τουριστών που έδωσαν τον δικό τους τόνο στην γιορτή. Τουρίστες που βρέθηκαν στο Γεντί Κουλέ χωρίς να υπάρχει καμιά συμβολή - βοήθεια - προωθητική κίνηση από την ΠΑΕ. Όπαδοι του ΟΦΗ από την Ολλανδία και άλλες χώρες, που έγιναν ΟΦΗ λόγω της αγάπης τους για το νησί, λόγω των φιλικών σχέσεων και της ανάλογης «προπαγάνδας» που γίνεται από Ομιλίτες εργαζομένους στη βαριά βιομηχανία της χώρας, λόγω ακόμη και της αγάπης τους για το ποδόσφαιρο.



Αξίζει να σταθώ σε ένα παράδειγμα που μου ανέφερε φίλος πριν λίγες μέρες. Καλοκαιράκι χωρίς ποδόσφαιρο, στην Ελλάδα τουλάχιστον χωρίς επίσημα ματς.

Παίζει την ίδια ώρα φιλικό ΟΦΗ - Εργοτέλης, αλλά και η ομάδα του Εγγλέζου φίλου που υποστηρίζει, εκτός από την ομάδα του στην Αγγλία, νομίζω Τότεναμ και τον ΟΦΗ, σαν τακτικός επισκέπτης της Κρήτης.

Οπότε είχε δυο επιλογές, αφού τα δυο ματς ήταν ταυτόχρονα. Να κάτσει στην μπυραρία να παρακολουθήσει το επίσημο ματς της Τότεναμ, ή να πάει στο Ηράκλειο να δει το φιλικό. Προτίμησε το φιλικό!

Προτίμησε το ματς που θα έβλεπε στο γήπεδο από αυτό στην τηλεόραση, όσο και αν το πρώτο δε θα πρόσφερε ούτε ψήγματα θεάματος, μπροστά στο δεύτερο. Θα μου πεις, οκ ποια Τότεναμ μπροστά στον ΟΦΗ και δεν έχω λόγους να διαφωνήσω…

Δε θυμάμαι αν το έχω αναφέρει στα άρθρα, οπότε σας το ανακοινώνω σαν αξίωμα. Σαν κάτι που έχει αποδειχθεί εκατοντάδες φορές και δεν χρειάζεται περαιτέρω αποδείξεις.

Ο ΟΦΗ, φίλες και φίλοι, είναι η ελληνική ομάδα με τους περισσότερους φιλάθλους στο εξωτερικό!

Είναι χιλιάδες οι φίλοι της Κρήτης που έχουν γίνει φίλαθλοι του ΟΦΗ. Είναι ουσιαστικά μη μετρήσιμο το νούμερο, αλλά εκτός από την παρουσία δεκάδων τουριστών που συναντήσατε στα ματς που διεξήχθησαν μέσα στην σεζόν, ρωτήστε, αν δεν εργάζεστε οι ίδιοι, στο περιβάλλον σας σίγουρα υπάρχουν εργαζόμενοι στον τουρισμό. Υπολογίστε ότι ο κάθε εργαζόμενος έχει διαμορφώσει, μεταλαμπαδεύσει την Ομιλίτικη ιδέα σε ένα ικανό αριθμό τουριστών, που μπορεί να ξεκινάει από 5 άτομα και να φτάνει σε εκατοντάδες. Κάντε τον υπολογισμό και υπολογίστε χονδρικά πόσοι αλλοδαποί Ομιλίτες έχουν διαμορφωθεί τα τελευταία 20 χρόνια. Μετά, φανταστείτε πόσοι παραπάνω θα ήταν αυτοί, αν η ομάδα ήταν στα καλά της, δεν περνούσε αυτήν την παρακμιακή περίοδο τα τελευταία 18 χρόνια.

Πρόκειται δηλαδή για μια τεράστια δεξαμενή φιλάθλων – πελατών που μπορεί να ανεβάσει τον Όμιλο πολλά επίπεδα, καθιστώντας τον ανάλογη δύναμη με αυτές των big-4, όπως εσχάτως αποκαλούνται. Όπως ήταν δηλαδή στην χρυσή 15ετία του Γκέραλντ, πλην όμως σε σταθερές βάσεις, στηριζόμενος στις δικές του δυνάμεις.

Η νέα διοίκηση της ομάδας - και τα έμπειρα στελέχη που την απαρτίζουν - είναι δεδομένο ότι θα δώσει την ανάλογη προσοχή, ώστε να επιτευχθεί η μεγαλύτερη παρουσία τουριστών στα ματς του ΟΦΗ.

Αξίζει να σταθώ στο παράδειγμα φίλων του ΟΦΗ από τουριστική περιοχή του νομού μας, όνομα και μη χωριό, όταν πριν από λίγα χρόνια είχαν ναυλώσει τουριστικό λεωφορείο, για να μεταφέρουν τους τουρίστες – φιλάθλους του Ομίλου στο Γεντί Κουλέ, εύκολα και αγόγγυστα. Μια κίνηση που είχε γίνει από αγάπη για τον ΟΦΗ, αφιερώνοντας χρόνο και χρήμα, για να διατρανωθεί η ιδέα του Ομίλου, παρόλο που ήταν σε ερασιτεχνικά πρότυπα, χωρίς καμιά υποστήριξη.

Αν όμως συμβεί κάτι οργανωμένο από την ΠΑΕ, με προωθητικό υλικό σε ξενοδοχεία και τουριστικά γραφεία, η εκδρομή στο Γεντί Κουλέ είμαι σίγουρος θα οδηγήσει δεκάδες πούλμαν γεμάτα τουρίστες – φιλάθλους του ΟΦΗ στο γήπεδο. Τα έσοδα δε, θα είναι πολλαπλάσια, αφού, πέρα από το εισιτήριο, είναι δεδομένο ότι άπαντες θα ξοδέψουν ένα ικανότατο ποσό στην μπουτίκ. Καλό πάντως θα είναι η ΠΑΕ να δημιουργήσει και μια μπυραρία σε κάποιον από τους ανεκμετάλλευτους χώρους του γηπέδου, αφού η κατανάλωση μπύρας από τους τουρίστες θα μπορεί να ξεπληρώσει το κόστος μιας μεγάλης μεταγραφής σέντερ φορ, με υψηλό συμβόλαιο μάλιστα.

Δηλώνω δε ευθαρσώς, ότι όταν με το καλό κατασκευαστεί ένα νέο γήπεδο για τον ΟΦΗ, αν έχουμε καταφέρει να έχουμε την μαζική παρουσία τουριστών, προσθέτοντας τη δυναμική που θα έχει ξανά αποκτήσει εντός Κρήτης η ομάδα, αφού ως γνωστόν τα αποτελέσματα φέρνουν κόσμο, οι 15 χιλιάδες θέσεις που ανέφερε ο Μιχάλης Μπούσης σε πρόσφατη συνέντευξη, θα φαντάζουν πολύ λίγες για το μεγαλείο του Ομιλου.

Παρακάτω. Ένα από τα βασικότερα πλεονεκτήματα της Κρήτης είναι το κλίμα. Η καλοκαιρία διαρκεί περίπου 300 ημέρες τον χρόνο. Αν δούμε το παράδειγμα άλλων ανταγωνιστικών προορισμών με ανάλογο ή και χειρότερο κλίμα σε σχέση με την Κρήτη, θα παρατηρήσουμε ότι έχουν καταφέρει να προσελκύουν ποδοσφαιρικές ομάδες τους χειμερινούς μήνες, όταν τα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα της Βόρειας Ευρώπης διακόπτονται, ώστε να πραγματοποιήσουν την προετοιμασία τους ενόψει της επανέναρξης της ποδοσφαιρικής περιόδου.

Η Αττάλεια πχ, στα μικρασιατικά παράλια προσελκύει ένα μέσο όρο 80 ομάδων για προετοιμασία τους χειμερινούς μήνες. Κάτι ανάλογο συμβαίνει στην Ισπανία, την Κύπρο, την Πορτογαλία, ακόμη και στην Τυνησία. Σκεφτείτε μόνο ότι τα μέλη του επικοινωνιακού τμήματος της Μπάγερν Μονάχου, στην πρόσφατη επίσκεψη τους στην Ελλάδα, στα πλαίσια του Τσάμπιονς Λίγκ, ήταν 17 άτομα. Κάθε ομάδα δηλαδή μπορεί να αποτελείται ακόμη και με περισσότερα από 100 άτομα, αναλόγως το μέγεθος της. Ακόμη και αν οι πρωταγωνιστές των ομάδων δε θα έχουν και πολλές ευκαιρίες να επισκεφθούν την αγορά ή θα ακολουθούν το αυστηρό διαιτολόγιο τους, ακόμη και αν τα κέρδη δηλαδή δεν θα είναι άμεσα, σίγουρα θα υπάρχουν. Από τις πρώτες ύλες που θα καταναλωθούν, μέχρι οτιδήποτε άλλο. Και μην ξεχνάμε ότι μια σέλφι του χ-ψ Λεβαντόβσκι, Ρόυς, «Φαχτενφούχτεν», με χιλιάδες ακόλουθους, θα είναι η καλύτερη διαφήμιση για τον τόπο μας.

Βέβαια, για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, χρειάζονται οι ανάλογες υποδομές. Το ΒΑΚ μπορεί να είναι στολίδι, ακόμη και όπως είναι σήμερα, για τα ελληνικά πρότυπα, για τα δυτικοευρωπαϊκά όμως, χρειάζεται πολλές βελτιώσεις. Έχει γίνει ήδη γνωστό ότι η νέα διοίκηση θα βελτιώσει το αθλητικό μας κέντρο, καθιστώντας το σούπερ-σύγχρονο, ενώ υπάρχουν ήδη σχέδια για τη δημιουργία ξενώνων, απαραίτητων για την προσέλκυση ομάδων από την Βόρεια Ευρώπη για προετοιμασία.

Πέρα από το ΒΑΚ, πολύ κοντά στο Ηράκλειο,υπάρχει ακόμη ένα αθλητικό κέντρο, υψηλών προδιαγραφών, που παραμένει ανεκμετάλλευτο. Πρόκειται για το αθλητικό κέντρο ιδιοκτησίας της γνωστής οικογενείας Μεταξά, που βρίσκεται στο χωριό όπου κείτεται ο αγαπημένος μας Ευγένιος, στην Ελιά. Σίγουρα υπάρχουν περιθώρια για μελλοντική συνεργασία, αφού 2 αθλητικά κέντρα είναι καλύτερα από ένα. Πόσο χαρούμενος θα ήταν ο Γκεραλντάκης αν καταφέρναμε κάτι τέτοιο. Κάτι που αποτελούσε μέρος των σχεδίων του για τον ΟΦΗ, που ματαιώθηκαν μετά τον χαμό του Θόδωρα

Όπως είναι φυσικό επίσης, ανάλογες ενέργειες, όπως η προετοιμασία ομάδων στην Κρήτη, πέρα από τα οφέλη που θα επιφέρουν στην κοινωνία και τον ρόλο που μπορούν να έχουν στην επιμήκυνση της τουριστικής, θα προσδώσουν πολλά οφέλη και στην ομάδα μας.

Από το πρεστίζ του συλλόγου και το branding, μέχρι τρόπους προπόνησης, λειτουργίας, οργάνωσης, ανταλλαγής ιδεών, μόνο οφέλη μπορούν να επιφέρουν.

Άφησα το κερασάκι για το τέλος της τούρτας, τα προτιμάμε εδώ στο oficrete.gr, φαίνεται.

Είναι κάτι που βγαίνει από τις ουτοπικές ευχές μου που έχω πραγματοποιήσει για τον ΟΦΗ, επί σειρά ετών. Κάτι που δε χρειάζεται ούτε τις ιδιαίτερες υποδομές, ούτε μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.

Το έχω ονομάσει Ομιλίτικο Τουρνουά Χριστουγέννων.

Βλέπετε τα Χριστούγεννα είναι η μεγαλύτερη τουριστική – ταξιδιωτική περίοδος σε όλον τον κόσμο. Εκατοντάδες χιλιάδες ταξιδεύουν είτε σε μέρη με ειδυλλιακά χριστουγεννιάτικα τοπία, είτε για να βρεθούν κοντά στις οικογένειες τους, είτε για να βρεθούν σε πιο θερμά κλίματα, να ζεσταθεί το κοκκαλάκι τους από την παγωνιά της Βόρειας Ευρώπης και να ξεφύγουν από τη ρουτίνα, εκμεταλλευόμενοι την άδεια των Χριστουγέννων.

Η Κρήτη δυστυχώς, για λόγους που δεν θα εξετάσουμε επί του παρόντος, αποτελεί ουραγό στην προσέλκυση επισκεπτών για τις γιορτές των Χριστουγέννων. Θα πει βέβαια, ο κλασικός νεοέλληνας «έλα μωρέ τι να έρθει να κάνει ο άλλος στην Κρήτη τα Χριστούγεννα;»

Προσωπικά μισώ τον νεοελληνικό ωχαδερφισμό. Τον σιχαίνομαι, τον απεχθάνομαι. Όλα μπορεί να τα καταφέρει κανείς, αρκεί να έχει τη θέληση.

Μπορεί η Κρήτη να αποτελέσει χριστουγεννιάτικο τουριστικό προορισμό, κυρίως λόγω κλίματος. Όχι, δεν ονειρεύονται όλοι χιόνια στο καμπαναριό, για ειδυλλιακά Χριστούγεννα.

Υπάρχουν πολλοί, πάρα πολλοί που ονειρεύονται ήλιο να λάμπει, παραλία και θερμό κλίμα, έχοντας ήδη ξεπαγιάσει τους προηγούμενους μήνες με αρκετό κρύο καιρό, ακόμη μέχρι τις θερινές τους διακοπές.

Τι όμορφο λοιπόν θα ήταν αν κατάφερνε ο ΟΦΗ να διεξάγει ένα τουρνουά την περίοδο των Χριστουγέννων, με ομάδες που εκτός από τη συμμετοχή στο τουρνουά, θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν και μια μίνι προετοιμασία στο θερμό κλίμα της Κρήτης, ακόμη και τον Δεκέμβρη; Τι ωραίο κίνητρο θα ήταν για οπαδούς του Άγιαξ, της Χέρτα και της Άντερλεχτ (για να αναφέρουμε ομάδες που διέθεταν στο παρελθόν ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στον ΟΦΗ), μαζί με τις διακοπές των Χριστουγέννων σε θερμότερο από την πατρίδα τους κλίμα, σε έναν τόπο με μεγάλη Ιστορία, πλούσιο Πολιτισμό και ονειρική Κουζίνα να παρακολουθήσουν ένα διεθνές τουρνουά; Νομίζω, αρκετοί δε θα έχαναν την ευκαιρία για ένα χειμερινό ταξιδάκι στην Κρήτη.

Και κάτι τελευταίο, ακόμη πιο φιλόδοξο, έτσι μεταξύ σοβαρού και αστείου.

Νοβέμπερφεστ στα πρότυπα του Οκτόμπερφεστ.

Μόνο που αντί για την μπύρα εμείς θα έχουμε τα ρακοκάζανα. Αντί για την Μπάγερν (ποια Μπάααγεεεερνν), ο ΟΦΗ. Πακετάκι διακοπές στην Κρήτη, με εκδρομή στο Γεντι Κουλέ και σε ένα ρακοκάζανο. Θέληση να υπάρχει, μα μόνο του σπανού τα γένια δεν γίνονται…

ΥΓ4: «…Και τότε συνέβη κάτι σαν τη δεύτερη ανακάλυψη της Αμερικής. Από παιχνίδι σε παιχνίδι, τα πλήθη έτρεχαν να δουν εκείνους τους άνδρες που γλιστρούσαν σαν σκίουροι, που έπαιζαν σκάκι με την μπάλα. Η αγγλική σχολή είχε επιβάλει τη μακρινή πάσα και το ψηλό παιχνίδι, αλλά αυτοί οι τυχάρπαστοι, από την άλλη άκρη της γης, αγνοούσαν το δάσκαλο. Προτιμούσαν να επινοούν ένα παιχνίδι με κοντινές πάσες κατευθείαν στο πόδι, με αστραπιαίες αλλαγές στο ρυθμό και ταχύτατες τρίπλες. Ο Ανρί ντε Μοντερλάν, αριστοκράτης και συγγραφέας, δημοσίευσε με ενθουσιασμό : “μια αποκάλυψη. Ιδού το αληθινό ποδόσφαιρο. Ότι γνωρίζαμε και ότι παίζαμε μέχρι σήμερα, σε σύγκριση με αυτό που βλέπουμε, δεν ήταν παρά παιχνίδι για μαθητούδια.”

Εκείνο το ποδόσφαιρο της Ουρουγουάης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1924 και του 1928, που στη συνέχεια κέρδισε τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1930 και του 1950, οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην πολιτική της προαγωγής του αθλητισμού, χάρη στην οποία δημιουργήθηκαν γήπεδα σε ολόκληρη την χώρα. Έχουν περάσει πολλά χρόνια, και από εκείνο το Κράτος με κοινωνική ευαισθησία απέμεινε μόνο η νοσταλγία.

Από εκείνο το ποδόσφαιρο επίσης. Μερικοί παίκτες, όπως ο πολύς Έντζο Φραντζεσκόλι, κατάφεραν να κληρονομήσουν και να να ανανεώσουν την παλιά τεχνική, αλλά σε γενικό βαθμό το ποδόσφαιρο της Ουρουγουάης βρίσκεται πολύ μακριά από εκείνο που ήταν. Ολοένα και λιγότερα παιδιά το παίζουν, ολοένα και λιγότεροι οι άνδρες που το παίζουν με χάρη. Όμως δεν υπάρχει Ουρουγουανός που να μην αισθάνεται ειδήμονας σε θέματα τακτικής και στρατηγικής του ποδοσφαίρου, ή ακαδημαϊκός ως προς την ιστορία. Το πάθος των Ουρουγουανών για το ποδόσφαιρο προέρχεται από εκείνα τα βάθη του χρόνου, και οι ρίζες του είναι ακόμα ορατές : κάθε φορά που παίζει η εθνική ομάδα, κόβεται η ανάσα της χώρας, κλείνουν το στόμα οι πολιτικοί, οι τραγουδιστές και οι σαλτιμπάγκοι, οι ερωτευμένοι σταματούν τα χάδια τους και οι μύγες σταματούν να πετάνε….»

(Το ποδόσφαιρο στη σκιά και στο φως, του Εντουάρντο Γκαλεάνο)


ΥΓ44: Όπως προανέφερα, όσοι έχουν άμεση επαφή με τους επισκέπτες του νησιού μας, έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν με ανθρώπους από όλη την Ευρώπη. Τις προάλλες λοιπόν, ρωτώντας κάποιους Άγγλους από ποια πόλη είναι, απάντησαν από το Νότινγχαμ.

Καταλαβαίνετε ότι η κουβέντα πήγε στο ποδόσφαιρο. Φρόντισα να τους ενημερώσω λοιπόν για το ποιόν του νυν ιδιοκτήτη της Φόρεστ. Αγωνιστικά και - κυρίως - εξωαγωνιστικά, για ΌΛΑ όσα κατηγορείται.

Όχι τίποτα άλλο, θα τρίζουν τα κόκκαλα του Μπράιαν Κλαφ, ενός προπονητή, σίγουρα μέσα στο τοπ-10 όλων των εποχών που κατάφερε ανεβαίνοντας κατηγορία να κερδίσει - δυο φορές μάλιστα - τόσο το πρωτάθλημα Αγγλίας, όσο και το Κύπελλο Πρωταθλητριών με τη Νότιγχαμ Φόρεστ, προερχόμενος μάλιστα από την (τότε) δεύτερη εθνική, αν ήξερε σε ποιανού τα χέρια έχει πέσει η – κάποτε, για τους παραπάνω λόγους - συμπαθής Νοτιγχάμ Φόρεστ...

Oficrete