Oficrete
02/09/2019 - 17:28

Πάμε άλλη μια φορά: Τrust the f… process!

Ι σιώ σα τε; Στα νιά ρα τε;  Ή μήπως ήταν κάτι που δεν το περιμένατε;

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Μύρων Κανάκης
facebook banner
Αν ναι, τότε σας συνιστώ περισσότερη μελέτη στο oficrete.gr. Γιατί αν πραγματικά διαβάζατε την αρθρογραφία του σάιτ, ιδιαίτερα τον Χριστάρα τον Σμπώκο, το προχθεσινό αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά έκπληξη θα σας προκαλούσε. 

Αλλά και η αφεντομουτσούνα μου, δεν μπορείτε να έχετε παράπονο. Πριν ακόμη αρχίσει το πρωτάθλημα, έγραφα ότι μπορούμε να καταφέρουμε να φύγουμε αήττητοι από Βικελίδης και ΟΑΚΑ.

Κάποιοι μπορεί να νόμιζαν ότι μιλάει το οπαδιλίκι, κάποιοι άλλοι ίσως με έβρισκαν υπεραισιόδοξο. Τίποτα από αυτά όμως δε συνέβη. Απλά, ήμουν και είμαι σίγουρος για όσα γίνονται στην ομάδα μας. Σε ποδοσφαιρικό και οργανωτικό επίπεδο. Είχα και έχω απόλυτη εμπιστοσύνη, σε όλους όσους ηγούνται και δουλεύουν για αυτήν.

Αυτό που νιώθω, όμως, μετά τα 2 εκτός, είναι ότι αφήσαμε 2 πόντους στο Βικελίδης. Αυτό για ένα και μοναδικό λόγο. Επειδή ο Άρης είχε παιχνίδια. Βρήκαμε δηλαδή μια ομάδα με καλύτερο ρυθμό και διάρκεια την συγκεκριμένη περίοδο. Αν παίζαμε αντίστροφα τα δυο εκτός, μπορεί να κάναμε και το 2/2. Να δεις όμως που δε θα μας λείψουν αυτοί οι 2 πόντοι. Ας μου επιτραπεί δηλαδή η πρόβλεψη.

Γιατί; Γιατί θα τους βρούμε αλλού. Όσο για την παρέλαση του ΟΑΚΑ, αναμενόμενη. Με λίγο καθαρότερο μυαλό, θα μπορούσε να είναι πιο επιβλητική, πιο φαντασμαγορική. Φερθήκαμε όμως με καλό τρόπο, αφού τους καλούς πελάτες, πρέπει να τους προσέχεις. Μεταξύ μας τώρα, ξέρει η ομάδα τι κάνει. Αν είχε πέσει μεγάλη ταρίφα, θα σκιάζονταν πολλοί. Θα δημιουργούσαμε φόβους, θα μας περίμεναν πιο υποψιασμένοι οι επόμενοι. Οπότε, ορθώς φερθήκαμε με τακτ.

Η εικόνα που έχουμε πάντως, δεν πρέπει να είναι έκπληξη, για όσους τουλάχιστον παρακολουθούν στενά την ομάδα. Θα τα ξανά-αναλύσουμε όμως λίγο, προς εμπέδωση.

Η ομάδα προχωράει κατόπιν σχεδιασμού. Δεν κλονίζεται από παράπλευρες συνθήκες, έχει χαράξει την πορεία της και την ακολουθεί. Κοιτώντας στο παρόν και στο μέλλον. Άμεσο και μακροπρόθεσμο. Έχει τη χαρά και την τύχη να βρίσκεται στα ηνία της ένας επενδυτής, ο οποίος θα πρέπει να αποτελεί φάρο φωτεινό, για όλους όσους θέλουν να επενδύσουν σε ένα ομαδικό άθλημα. Ένας επενδυτής που ξέρει ποια είναι η δική του αρμοδιότητα, που σταματάει και που έχει πλήρη εμπιστοσύνη στους συνεργάτες του, που κάνουν τον σχεδιασμό. Που ξέρει ότι μια επένδυση χρειάζεται το χρόνο της, που μπορεί να δίνει άμεσα λύσεις.

Ταυτόχρονα, διαθέτει στα ηνία της τον νούμερο 1 ποδοσφαιράνθρωπο της χώρας. Χωρίς καμιά αμφιβολία, μάλιστα. Αναφέρομαι στον Γιάννη τον Σαμαρά. Έναν ποδοσφαιράνθρωπο, που πέρα από το γεγονός ότι έχει παίξει ποδόσφαιρο στο υψηλότερο επίπεδο, πέρα από το γεγονός ότι η κουλτούρα του είναι διαφορετική, αφού για όσους δεν γνωρίζουν ο κ.Σαμαράς γεννήθηκε και πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Αυστραλία, έχει πέρα από την ποδοσφαιρική μόρφωση και την ακαδημαϊκή, αφού είναι απόφοιτος της ΑΣΟΕΕ.

Ένας άνθρωπος που δεν παρέμεινε ποτέ στάσιμος, που συνέχισε να εξελίσσεται, κάνοντας αυτό που αγαπάει, που πάντα εξειδικευόταν και επιμορφωνόταν, ώστε σήμερα να βρίσκεται σε αυτό το επίπεδο. Το κυριότερο όμως δεν είναι η ποδοσφαιρική του μόρφωση και εξειδίκευση. Το κυριότερο είναι, ότι ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά ότι ο κυρίαρχος ρόλος του, είναι αυτός του παιδαγωγού. Ο ίδιος άλλωστε το έχει δηλώσει:  "Πρώτα δημιουργούμε χαρακτήρες και προσωπικότητές και μετά ποδοσφαιριστές".

Ξέρω πολύ καλά ότι δεν αρέσει στον ίδιο να εισπράττει εγκωμιαστικά σχόλια ή να παίρνει απάνω του τα φώτα της δημοσιότητας. Όσοι τον έχουμε παρακολουθήσει στις λίγες συνεντεύξεις που έχει δώσει, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του, διακρίνουμε ότι βρίσκεται «έξω από τα νερά του». Γι' αυτό δε θα το συνεχίσω. Επειδή όμως στο παρελθόν, όχι τόσο μακρινό, είχα την τύχη να κάνω μια κουβέντα μαζί του, μάθημα και για μένα, όφειλα να αναφερθώ σε αυτόν. Υπάρχει μια ιδιαίτερη σχέση άλλωστε, αφού όταν έφευγε σαν ποδοσφαιριστής για τον ΠΑΟ, πριν από πολλά χρόνια είχαμε αντιδράσει με τον ίδιο τρόπο, εγώ μαθητής Γυμνασίου τότε, που θαύμαζε τον πραγματικό «φονιά» Γιάννη Σαμαρά, να διαλύει τις αντίπαλες άμυνες, σκοράροντας ακατάπαυστα με τη φανέλα του ΟΦΗ μας. Με δάκρυα για αυτήν την αδικία.

Όλα τα παραπάνω τα αναφέρω για ένα λόγο. Προς εμπέδωση εκείνου, που θα λέγαμε σε αμερικάνικη ή γηπεδάκι αργκό: "Τrust the f… process!"

Aκούστηκαν πολλά όλο το καλοκαίρι. Για τον προπονητή, που δεν έχει εμπειρία από Σούπερλιγκ (το παντέρμο πρωτάθλημα, ίδια πως είναι η Πρέμιερ ή Μπουντεσλίγκα, ε;), για τα στόπερ που καθυστερούν, λες και η αμυντική λειτουργία μιας ομάδας στηρίζεται σε 1 ή 2 πρόσωπα και όχι στη λειτουργία του συνόλου. Ή γιατί δεν πήραμε λέει παίκτες - κράχτες που θα τραβήξουν τον κόσμο στο γήπεδο. Λες και αναφέρθηκε κανείς ποτέ από την διοίκηση, σε τέτοιες πρακτικές, που συνήθως καταλήγουν φούσκα, έτσι για να θυμηθούμε τις γελοιότητες με τον Γκαλέτι και τι αργότερα επέφεραν. Η ομάδα χτίζεται. Δεν αγοράζεται. Χτίζεται στα καλύτερα θεμέλια μάλιστα, σε προνομιούχο οικόπεδο, με θέα ψηλά. Όσο δεν φτάνει το μάτι εκείνων, που θέλουν να βλέπουν το δέντρο και όχι το δάσος.

Για τα ακριβά διαρκείας ακόμη, αρνούμενοι να αντιληφθούμε ότι ήδη η ομάδα μας έχει αλλάξει επίπεδο ή λες και αν δεν πάρεις διαρκείας λόγω της (σταθερά) δύσκολης οικονομικής συγκυρίας, σε κάνει λιγότερο ΟΦΗ από τον άλλο. Απλώς, χωρίς το διαρκείας θα πρέπει να φροντίζεις για το εισιτηριάκι σου νωρίς - νωρίς, με το που θα κυκλοφορήσουν, όπως παλιά που κάναμε ουρές στα γραφεία της 25ης Αυγούστου, ύστερα από κοπάνα στο σχολείο μάλιστα, για να προλάβουμε το μαγικό χαρτάκι πριν εξαντληθούν. Στη σημερινή εποχή πάντως, δε θα χρειαστεί να στεκόμαστε σε ουρές. Με δυο-τρία κλικ ήρθε το εισιτηριάκι στο κινητό. Ούτε καν εκτύπωση δε χρειάζεται, κρίμα είναι να σπαταλιέται το χαρτί.

Καλό είναι λοιπόν, να έχουμε περισσότερη πίστη. Να μη βλέπουμε φαντάσματα (μπλιο), να μην ψαχνόμαστε με τα ρούχα μας. Να πούμε κάτι, για να το πούμε μόνο.

Σίγουρα θα γίνουν και λάθη. Αλίμονο. Άλλωστε, κατατέθηκε ρητά και σαφέστατα από τη διοίκηση, από την αρχή. Σε εκείνη την μέρα - σταθμό του περασμένου Οκτώβρη. Είναι όμως δεδομένο, ότι τα λάθη θα γίνουν μαθήματα, θα μας βοηθήσουν να βελτιωθούμε και να γίνουμε ακόμη καλύτεροι. Καλοδεχούμενα λοιπόν κι αυτά.

Είναι όμως και κάποια ακόμη δεδομένα. Έχουμε την πιο υγιή - χωρίς υπερβολή - ομάδα της Ελλάδας. Και το ταβάνι μας πια είναι μόνο ο ουρανός!

Oficrete