Oficrete
28/11/2019 - 11:08

Τα δανεικά!

Σάββατο βράδυ, μετά τα μεσάνυκτα ώρα Ελλάδος, γύρω στις 7.30 - 8.00 τοπική ώρα στο εξωτικό Περού, η Ρίβερ Πλέιτ, η 2η μεγαλύτερη ομάδα της Αργεντινής (χε χε) έχει σχεδόν αγκαλιάσει το τρόπαιο του Κυπέλλου Λιμπερταδόρες.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Μύρων Κανάκης
Απέναντι μάλιστα σε ομάδα από τη Βραζιλία, τη «μισητή» μεγάλη αντίπαλο της χώρας του τανγκό στις εθνικές διοργανώσεις, τη Φλαμέγκο. Λίγο πριν συμπληρωθεί το 90λέπτο, όμως, οι Βραζιλιάνοι ισοφαρίζουν. Σαν μην έφτανε όλο αυτό, στις καθυστερήσεις πετυχαίνουν το γκολ που θα τους δώσει το τρόπαιο. Απόσταση παράδεισος – κόλαση για τους χιλιάδες Αργεντινούς, που έχουν κάνει το μεγάλο και δύσκολο ταξίδι για τη Λίμα, ελάχιστων λεπτών. Απόσταση, για να μετατραπούν οι ποδοσφαιριστές της Ρίβερ από ήρωες σε άμπαλους και ακαμάτηδες, η ίδια. Όσο για τη Φλαμέγκο, αξίζει να σταθούμε στον προπονητή της, Ζόρζε Ζέσους. Οι λάτρεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου θα θυμούνται ότι δεν ήταν παρά λίγα χρόνια πριν, όταν σαν προπονητής της Μπενφίκα, είχε χάσει 3 τρόπαια στις καθυστερήσεις. Πρωτάθλημα, κύπελλο Πορτογαλίας και Γιουρόπα Λιγκ, χάνοντας στον τελικό με ανατροπή στο φινάλε από την Τσέλσι.

Μερικές ώρες αργότερα, στο «εξωτικό» Περιστέρι, μερικά λεπτά πριν τις 7 το απόγευμα οι λιγοστοί Ομιλίτες που βρίσκονται στο γήπεδο, χιλιάδες άλλοι όμως από τους τηλεοπτικούς τους δέκτες, παρακολουθούν τον ΟΦΗ με ανάμικτα συναισθήματα. Το σκορ είναι στο 1-1, ο Όμιλος έχει υπερισχύσει στο β ημίχρονο, έχει χάσει αλλεπάλληλες ευκαιρίες, που θα μπορούσαν να ήταν ακόμη περισσότερες, αν η φλυαρία στο δικό τους μισό του γηπέδου απουσίαζε. Υπάρχει η πίστη ότι θα έρθει το γκολ, έστω και στις καθυστερήσεις. Ο ΟΦΗ του β ημιχρόνου έχει την υπεροχή, αντιθέτως με το πρώτο. Οι πιο μετριοπαθείς βολεύονται και με την ισοπαλία, είναι ένα καλό αποτέλεσμα σε μια δύσκολη έδρα. Ώσπου στα «χασομέρια» των καθυστερήσεων, τα λάθη διαδέχονται το ένα το άλλο και συμβαίνει το μοιραίο. Φεύγουμε με άδεια χέρια, με την πίκρα να είναι το κυρίαρχο αίσθημα. Κάποιοι, λίγο μετά το ματς, έφαγαν 2 γαλακτομπούρεκα για να σβήσουν αυτήν τη γεύση, αλλά είναι αυτή που θα τους συνοδεύει μέχρι το επόμενο ματς.

Ο Σεμέδο και ο Ναμπί από ήρωες, σε λίγα δευτερόλεπτα έγιναν ντεφορμέ – για να χρησιμοποιήσω την επιεικότερη των εκφράσεων, ο Κουτρουμπής από το «οκ, έκανε ένα λάθος, αλλά μετά ήταν καλός», έγινε επικίνδυνος, ο Σακόρ από «βελτιωμένος στο β ημίχρονο», έγινε αποδιοπομπαίος τράγος, ο Τσιλιανίδης από μαχητής, φλύαρος.

Παρόμοια τα περιστατικά, ευτυχώς όμως για εμάς, η σπουδαιότητα του αγώνα με τον Ατρόμητο δεν μπορεί να συγκριθεί με τον τελικό του Λιμπερταδόρες. Αυτό όμως είναι το ποδόσφαιρο, η ομορφιά του ποδοσφαίρου. Ναι σίγουρα, όταν είσαι με την πλευρά του ηττημένου, δεν το βρίσκεις και τόσο όμορφο. Το σίγουρο όμως είναι, αυτό που γράφαμε μετά το ματς με τον Πλατανιά. Αυτά είναι δανεικά!

Ήταν θυμίζω τέτοια εποχή πέρυσι, που το ίδιο αίσθημα μας είχε κατακλύσει μετά το ματς με τον Άρη. Πέρασαν μήνες, ώσπου να έρθει το φάουλ του Ναμπί στις καθυστερήσεις του 2ου μπαράζ, που θα μας ξεπλήρωνε το γραμμάτιο. Τα δανεικά…


Η αλήθεια είναι, πάντως, ότι προσπάθησα πολύ να βρω κάτι θετικό, μετά το κυριακάτικο πατατράκ. Είμαι, όμως, πεπεισμένος ότι τα δανεικά, αργά ή γρήγορα, θα ξεπληρωθούν…

Για να πω την αμαρτία μου, δεν περίμενα τόσο καλό τον Ατρόμητο. Βελτιωμένος πολύ με την αλλαγή του προπονητή, ενώ δεν το κρύβω ότι ζήλεψα κάποιες από τις μονάδες του.

Όταν ένας ποδοσφαιριστής στο επίπεδο του Βέλλιου, από τα καλύτερα φορ στην Ελλάδα, ταπεινή μου άποψη, έρχεται από τον πάγκο, όταν ο ήρωας του αγώνα Πέτρος Γιακουμάκης δε βρίσκει θέση στην αρχική 11άδα, όταν έχει 2 κεντρικά μπακ που προσωπικά ζήλεψα και ευχόμουν να τους έχουμε στον ΟΦΗ, τότε είναι ολοφάνερο ότι πρόκειται για μια ιδιαίτερα αξιόμαχη ομάδα. Ξέρω πολλοί θα σκέφθηκαν ότι μακάρι να είχαμε έναν Βέλλιο, πόσο μάλλον τον Ηρακλειώτη και Ομιλίτη Γιακουμάκη ή κάποιον από τα 2 κεντρικά μπακ, Γούτα και Ρισβάνη. Καλό, όμως, είναι να μην ξεχνάμε κάτι.

Το γεγονός ότι έχουμε ένα ισχυρό μεγαλομέτοχο, μια ισχυρή διοίκηση, δε σημαίνει ότι υπάρχει ένα σεντούκι γεμάτο χρυσές λίρες και μπορούμε να αγοράζουμε ό,τι θέλουμε.

Αυτές οι πρακτικές, όχι συνήθως, πάντα, καταλήγουν σε φιάσκο, προκαλώντας αλυσιδωτή αντίδραση που νομοτελειακά θα σε οδηγήσει στις ερασιτεχνικές κατηγορίες.

Νομίζω ότι αυτό ήταν το πιο πικρό ποτήρι, από όσα έχουμε γευθεί την τελευταία 20ετία και δεν έχουμε γευθεί και λίγα πικρά ποτήρια.

Είναι σίγουρο ότι η διοίκηση, ο Γιώργος Σίμος, όλοι οι Ομιλίτες θα θέλαμε, να έχουμε 2 ισάξιους ποδοσφαιριστές σε κάθε θέση. Να μη σκοτιζόμαστε ιδιαίτερα αν λείπει ο Μεγιάδο, ο Νέιρα, ο Γιαννούλης. Οι αντικαταστάτες τους από τον πάγκο να είναι εξίσου καλοί, ώστε ο προπονητής να βρίσκεται, συνεχώς, σε κατάσταση ευχάριστου πονοκεφάλου για την επιλογή ενδεκάδας.

Όμως, όλοι ακούγαμε γεμάτοι ικανοποίηση μερικούς μήνες πριν, ότι ο ΟΦΗ χτίζεται. Δεν πρόκειται να κάνει αλόγιστες σπατάλες, που θα ξαναοδήγησουν την ομάδα στα Τάρταρα. Υπάρχει συγκεκριμένο μπάτζετ, το οποίο τηρείται πιο ευλαβικά και από Ευαγγέλιο. Ορθότατα, φυσικά.

Σίγουρα, ο μήνας Νοέμβρης μας προσγείωσε ανώμαλα. Ίσως πρώτο εμένα, σαν εκφραστή άκρατης αισιοδοξίας. Δε θα αλλάξω όμως τροπάριο. Αυτό γιατί όταν είσαι στην 4η θέση, ο θεμιτός στόχος είναι να πας παραπάνω. Κι ας μην τα καταφέρεις, σημασία έχει να δουλέυεις, να βελτιώνεσαι και αν δεν μπορείς να σκαρφαλώσεις κι άλλο, ας κρατήσεις προς το παρόν τη θέση. Στο μέλλον διορθώνεις τα λάθη, ώστε να σκαρφαλώσεις κι άλλο.

Χάρηκα ιδιαίτερα, δε, όταν ο Νίκος Μαχλάς, σε πρόσφατη συνέντευξη, υποστήριξε την ίδια άποψη. Ότι ο ΟΦΗ σύντομα θα πηγαίνει για πρωτάθλημα.

Πριν να κλείσω το σημερινό αντεράκι, κάτι ακόμη. Κοιλιά θα κάνουν όλοι. Όλοι όσοι, τουλάχιστον, δε δέχονται «χεράκι βοηθείας», θα χάσουν βαθμούς ακόμη και εκεί που τους θεωρούν δεδομένους. Τα πρόσφατα αποτελέσματα των «βούβαλων», το επαληθεύουν.

Χάνουν βαθμούς με υποδεέστερους αντιπάλους, με τον ΠΑΟ ο ΠΑΟΚ, με Ξάνθη και Πανιώνιο ο ΟΣΦΠ, ακόμη και με το χεράκι βοηθείας. Τη σφυρίχτρα, για να το πούμε λιγότερο κομψά.

Για εμάς, είναι καλύτερα, εν τέλει, που η κοιλιά ήρθε τώρα. Καλλιά τώρα, που μπορούν να διορθωθούν πράγματα, παρά τον Μάρτη ή τον Απρίλη που μπορεί να σε οδηγήσει να χάσεις εντελώς τη χρονιά. Θα διορθωθούν τα όποια κακώς κείμενα και ξανά θα τραβήξουμε ανοδική πορεία.

Αρκετά, όμως, με τη «μάσα» (που φέρνει κοιλιά), είναι καιρός να ξαναγίνουμε «φιτ». Αρχής γενομένης από το επόμενο ματς με την ΑΕΚ. Είναι ένα βαθμό πάνω από εμάς, εξαιτίας των δικών μας λαθών. Δεν έχει δείξει κάτι εντυπωσιακό φέτος, δεν τρομάζει. Το Σάββατο, λοιπόν, οφείλουμε να αφήσουμε τις πικρές γεύσεις κατά μέρους και να κατακλύσουμε το Γεντί Κουλέ, δίνοντας την ώθηση στην ομάδα για την επιστροφή στα επιτυχή αποτελέσματα. Ξεκινάει ένας μήνας φωτιά, με πολλά και σημαντικά παιχνίδια. Είναι πολύ σημαντικό να ξεκινήσουμε με το δέοντα τρόπο.

Άλλωστε, όπως άψογα έχει περιγράψει ο ποιητής : ΟΦΗ ΣΤΑ ΕΥΚΟΛΑ, ΟΦΑΡΑ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ!

Oficrete