Oficrete
04/12/2018 - 06:50

Ένα ΟΦΗ - ΠΑΟ τελείως διαφορετικό από όσα ξέραμε!

Ας συνειδητοποιήσουμε τη διαφορά αυτού του ΟΦΗ - Παναθηναϊκός και ας δώσουμε την ευκαιρία στους εαυτούς μας να απολαύσουμε αυτό που μας έχει συμβεί. Μετά από δεκαετίες ταλαιπωρίας, το δικαιούμαστε και μας αξίζει!

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Χρίστος Σμπώκος
facebook banner
Η εβδομάδα του ΟΦΗ - Παναθηναϊκός που διανύουμε είναι για μένα ιδιαίτερη, καθώς συμπίπτει με ταξίδι μου οικογενειακό στην Κρήτη, άρα θα είμαι στο γήπεδο, εννοείται παρέα με το γιο που τώρα «εκπαιδεύεται». Όσοι είναι Ομιλίτες της διασποράς καταλαβαίνουν τη χαρά μου!

Δευτέρα πρωί πρωί λοιπόν, ξεκινώντας την προετοιμασία για το ταξίδι, η πρώτη μου κίνηση ήταν να κλείσω εισιτήρια online. Μπήκα στην πλατφόρμα, διάλεξα τη θέση μου, πήρα και το παιδικό (και μπράβο στην ΠΑΕ που το κατέβασε στα 5 ευρώ και όχι 10, επιλέγοντας το όραμα αντί της αρπαχτής σε αυτή τη νέα εποχή), έλαβα το e-mail (να κοιτάτε και τα junk σας), τύπωσα και σε 3 λεπτά είχα τελειώσει!
Ούτε σινεμά να πήγαινα! Πρωτόγνωρο σκηνικό στη διαδικασία - ιεροτελεστία του Γεντί Κουλέ.

Μετά άνοιξα το oficrete.gr και πέτυχα ένα κείμενο με την προϊστορία των αγώνων ΟΦΗ - ΠΑΟ σε Γεντί Κουλέ και Παγκρήτιο. Και τότε συνειδητοποίησα το πόσο διαφορετικό είναι αυτό το ματς ΟΦΗ - ΠΑΟ στο οποίο θα βρεθώ την Κυριακή. Η νέα εποχή είναι εδώ!

Το ματς της Κυριακής δεν έχει καμία σχέση με τα ΟΦΗ - Παναθηναϊκός της δεκαετίας του 90, που ως παιδί και έφηβος ζούσα από κοντά.
Δε θα ακούω ψιθύρους και σπόντες όλη την εβδομάδα για το αν θα κάτσουμε να χάσουμε, ούτε αν είναι φιλικό.
Δε θα δω Ομιλίτες να πλακώνονται χωρισμένοι σε φιλοΠαναθηναϊκούς και αντίΠαναθηναϊκούς.
Δε θα δω νίκες που θα λένε όλοι ότι «σας το έδωσε ο ΠΑΟ που είναι αδιάφορος» όπως το 2-1 το 1996 με τη γκολάρα του Φρατζέσκου (και Μανώλη Γρηγοράκη στην περιγραφή να σημειώσουμε)!
Δε θα ακούσω φήμες για το ποιον παίκτη του ΟΦΗ έχει βάλει στο μάτι ο προπονητής του ΠΑΟ.

Δε θα έχει σχέση ούτε και με τα ΟΦΗ - Παναθηναϊκός της μετά-Γκέραρντ (και μετά-Θόδωρα επίσης) εποχής και ως τον πρώτο υποβιβασμό μας και την πρώτη προσπάθειά μας για restart ανεξαρτησίας.
Δε θα έχω άγχος αν τραυματιστεί κανένας παίκτης και χρειαστεί να φύγει ο στόπερ μας από την προετοιμασία για να τον καλύψει.
Δε θα έχω αγωνία μήπως πάρει κάρτες το αριστερό τους μπακ στο Champions League και κληθεί το κενό να καλυφθεί από εμάς στον επόμενο γύρο.
Δε θα θέλω να ανοίξει η γη να με καταπιεί, όταν στα ανταλλάγματα για τις μεταγραφές του ΠΑΟ από άλλες ομάδες, βλέπω ονόματα δικών μας παικτών!
Ούτε και θα περιμένω να ... φτάσει το πούλμαν, για να σιγουρευτώ ότι όσοι παίκτες μπήκαν σε αυτό από το ξενοδοχείο, συνεχίζουν να είναι ακόμα μέσα!
Δε θα μοιάζει ούτε καν με το περίφημο 4-1, την εξαίρεση στον κανόνα, με το μουστάκι του Παράσχου και το τρομερό ξέσπασμα του κόσμου, που έμοιαζε με ξέσπασμα καταπιεσμένων εργατών προς το αφεντικό. Τότε ξεσπάσαμε, αλλά δε χαρήκαμε, δεν το απολαύσαμε...

Δε θα μοιάζει όμως ούτε και με τις ισοπαλίες ή και τις νίκες στο Κύπελλο, που ήρθαν το επόμενο διάστημα της προηγούμενης θητείας μας στη Super League, αλλά ακόμα και όταν μας χώριζε μία κατηγορία. Τότε ναι, τους παίζαμε στα ίσα πια. Και διεκδικούσαμε ό,τι μπορούσαμε. Και τους κάναμε ζημιά. Και ξεσπάσαμε πάλι. Αλλά και τότε είχαμε το βάρος των ψιθύρων περί σχέσεων με άλλες ομάδες. Πάλι μας κατηγορούσαν ότι παίζουμε και για άλλους και ότι δεν ήμασταν καθαροί. Και φυσικά τότε κατεβαίναμε στο γήπεδο ως ομάδα - φτωχός συγγενής, που «μετά το Βαρδινογιάννη έχετε μείνει ξεκρέμαστοι, τα βλέπετε αχάριστοι που γκρινιάζατε».

Είναι λοιπόν αυτό ένα ματς πρωτόγνωρο, για κάθε Ομιλίτη. Ο ΟΦΗ θα κατέβει στο γήπεδο να παίξει στα ίσια. Χωρίς κανένα ψίθυρο και καμία περίεργη ατμόσφαιρα να τον βαραίνει. Και δε θα μπει ως φτωχός συγγενής, αλλά ως ομάδα με υγεία, με διακριτή παρουσία, με όραμα και πλάνο. Ως ομάδα που κομίζει κάτι διαφορετικό στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Αυτό το ματς με τον ΠΑΟ, είναι απλά ένα ματς απέναντι σε μία από τις ισχυρές ομάδες της χώρας. Δεν είναι πια ένα στοιχειωμένο παιχνίδι, που άλλοτε δε θέλαμε να έρθει, που παρακαλούσαμε να περάσει χωρίς μεγάλες συνέπειες και αναλύσεις. Ούτε και ένα παιχνίδι που ήταν το μόνο που μας ενδιέφερε όλη τη χρονιά, όπου θέλαμε να εκδικηθούμε και τίποτα άλλο.

Φυσικά, αγωνιστικά δεν είμαστε στο επίπεδο που ονειρευόμαστε. Αλλά δε γίνονται όλα σε 2 μήνες.

Ας συνειδητοποιήσουμε τη διαφορά αυτού του ΟΦΗ - Παναθηναϊκός και ας δώσουμε την ευκαιρία στους εαυτούς μας να απολαύσουμε αυτό που μας έχει συμβεί.

Μετά από δεκαετίες ταλαιπωρίας, το δικαιούμαστε και μας αξίζει! 

Oficrete