Oficrete
20/04/2019 - 13:37

Ένας χρόνος, μα τι χρόνος!

Πάντα τα γενέθλια είναι μία καλή αφορμή για απολογισμό και αναδιοργάνωση.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Χρίστος Σμπώκος
facebook banner
Ένα παιδί όταν γίνεται ενός έτους έχει μόλις αρχίσει να (ψιλό)περπατάει και να λέει μερικές λέξεις. Ή να νομίζουν οι γονείς ότι ακούνε κάποιες λέξεις... Ένα site όμως έχει λίγο πιο γρήγορη εξέλιξη. Ακόμα κι αν δεν πρόκειται για μια καθαρά επαγγελματική προσπάθεια, αλλά μία μείξη ρομαντισμού και νοσταλγίας, με οργάνωση και μεθοδικότητα.

Ένας χρόνος oficrete.gr λοιπόν. Πέρασε γρήγορα. Μεσολάβησαν πάρα πολλά. Άλλαξαν πολλά στον πλανήτη ΟΦΗ, εξελίχθηκε ή καλύτερα μεταλλάχθηκε η ομάδα. Μαζί και το site προχωρούσε, κερδίζοντας μία θέση στον μικρόκοσμο του ΟΦΗ και όχι μόνο σε αυτόν.

Πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις μ’ αρέσει να πηγαίνω πίσω και να κάνω ένα απολογισμό. Τι είχαμε στο μυαλό μας, σε τι στοχεύαμε ένα χρόνο πριν όσοι βρεθήκαμε σε αυτό το reunion και που βρισκόμαστε σήμερα. Οι «προγραμματικές δηλώσεις» μας είναι εκεί, για να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να δεχτούμε και την κριτική σας.

Είμαι βέβαιος ότι σε αυτούς τους 12 μήνες δείξαμε όλοι μας ότι το κίνητρο της προσπάθειάς μας, ήταν η αγάπη για την ομάδα. Δείξαμε όμως και ότι είχαμε όραμα και ότι ξέρουμε να στηρίζουμε και όσους επίσης έχουν όραμα. Όχι με σάλια και λιβάνισμα, αλλά ουσιαστικά.

Θέλω να πιστεύω ότι όσοι διαβάζουν το oficrete.gr συναντούν ενδιαφέρουσες απόψεις και επιχειρηματολογία. Συχνά όχι ομοιόμορφες και επίσης συχνά αντικρουόμενες μεταξύ τους. Βλέπουν όμως ότι στόχος είναι να παρεμβαίνουμε, ο καθένας με το στυλ του και την ατζέντα του. Χωρίς να φοβόμαστε να γίνουμε δυσάρεστοι, αλλά και χωρίς να επιδιώκουμε να γίνουμε επίκεντρο ή αφετηρία άγονης και ανούσιας έντασης. Πιθανόν έτσι θυσιάζουμε μερικά clicks, αλλά κερδίζουμε αυτοσεβασμό και - ελπίζω - σεβασμό.

Βέβαια πέρα από απόψεις, η επιδίωξη ήταν και είναι να υπάρχουν και αρκετά ακόμα πράγματα. Ειδησεογραφία ουσίας και όχι τίτλων. Και νομίζω ότι χάρη στον Γιάννη Τσατσάκη μπορούμε να καμαρώνουμε ότι γίνεται καλή δουλειά, χωρίς θυσίες σε επίπεδο ήθους και δεοντολογίας. Καθοριστική επίσης η συμβολή του και στο θέμα της Ιστορίας του ΟΦΗ. Αυτό τον ένα χρόνο, με το αρχειακό υλικό που «σκάβοντας» έχει ανακαλύψει, έχει δώσει ένα ιδιαίτερο χρώμα στο site.

Μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι και για άλλους λόγους πάντως. Για παράδειγμα, αρκετοί από όσους μπήκατε στον κόπο να μας διαβάσετε, αξιοποιήσατε το βήμα και μοιραστήκατε μαζί μας, τη δική σας άποψη, κάτι για το οποίο εξαρχής είχε γίνει ανοικτή πρόσκληση. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα άρθρα, αλλά και στα σχόλια κάτω από τα άρθρα. Προσωπικά έχω διαπιστώσει υψηλό επίπεδο, διάθεση για διάλογο και ανταλλαγή απόψεων, ακόμα και ανάμεσα σε ανθρώπους με πολύ διαφορετικές οπτικές. Εύχομαι να συνεχιστεί και να μεγαλώσει όλο αυτό, αναβιώνοντας κατά κάποιο τρόπο εποχές forum. Τέλος, με κάνει αρκετά αισιόδοξο ότι στήλες με χιούμορ (και αυτοσαρκασμό) όπως ο Αργόσχολος και οι κουζουλάδες, βρίσκουν κοινό και απήχηση. Είχα ένα φόβο ότι μας παίρνουμε πολύ στα σοβαρά, αλλά ευτυχώς διαψεύστηκα.

Επειδή όμως, όπως ίσως έχετε καταλάβει, εκτός από προπονητής της εξέδρας είμαι και άνθρωπος της επικοινωνίας, οφείλω να πω ότι στα social media του site, που πρακτικά είναι η προέκτασή του, έχει γίνει εξαιρετική δουλειά από τη Μαρίνα Γεροντή. Με φρεσκάδα και περιεχόμενο διαφορετικό ανά κανάλι (ναι δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται), έχουμε πια μια μικρή κοινότητα και εκεί. Αισιοδοξώ ότι αυτή η κοινότητα θα μεγαλώνει μαζί με το site. Είμαι σίγουρος ότι όσο βρίσκουμε βηματισμό, τόσο θα αξιοποιείται περισσότερο το πεδίο των social media. Το αντίστροφο (που συχνά το βλέπω) είναι σα να χτίζεις στην άμμο...

Σε αυτό το κείμενο δε θα κάτσω να σας κάνω ανασκόπηση, ούτε και να απαριθμήσω όσα έχουμε ζήσει ως site και ως ΟΦΗ τον τελευταίο χρόνο. Όπως προανέφερα, προτιμώ να κάνω ένα μικρό απολογισμό. Και να μοιραστώ μερικές σκέψεις και ερωτήματα που έχω όλο αυτό το διάστημα σαν τροφή για σκέψη, αλλά και σαν ευκαιρία για απαντήσεις και απόψεις από όσους κάνετε τον κόπο να τον διαβάσετε αυτό τον απολογισμό.

Για παράδειγμα, ένα κλασσικό debate εσωτερικό είναι το μέγεθος των κειμένων. Ειδικά στην αρθρογραφία μας, υπάρχουν κείμενα μεγάλα. 1000 και 1500 λέξεων. Σε μία εποχή που και οι 500 λέξεις θεωρούνται πολλές (620 έχουν φτάσει ως το σημείο αυτό που διαβάζετε). Σε μία εποχή που ο κανόνας είναι κείμενα 100 και 200 λέξεων και θέματα «σπασμένα» σε μικρές άτοκες δόσεις. Άραγε το κοινό που πια έχει εκπαιδευτεί σε τέτοια σύντομα άρθρα, μπορεί να ανεχτεί τα δικά μας; Βαριέται ή τα διαβάζει ως το τέλος με ενδιαφέρον; Για παράδειγμα έχω κάνει πολλές φορές εικόνα στο μυαλό μου, να ανοίγει κάποιος κείμενό μου, να διαβάζει τίτλο, υπότιτλο και πρώτη παράγραφο, να σκρολάρει βλέποντας ότι έχει ψωμί ακόμα και να το κλείνει βαριεστημένος.

Ένα άλλο μόνιμο εσωτερικό ερώτημα είναι αν έχει νόημα ένα ακόμα site με «αποκλειστικότητες» και τρομερές ταχύτητες στη δημοσίευση μίας είδησης. Προσωπική μου άποψη είναι ότι το να μάθεις 10 λεπτά νωρίτερα μία μεταγραφή λίγη σημασία έχει. Το να διαβάσεις όμως ένα κείμενο με αρκετές λεπτομέρειες για τον παίκτη και το πώς «έκλεισε» στον ΟΦΗ είναι σημαντικότερο. Είναι άραγε έτσι;

Φυσικά με αφορμή τον ένα χρόνο, είναι μία καλή ευκαιρία να «μαζέψουμε» σαν site και ιδέες. Τι λείπει, τι θα ταίριαζε να γίνει ακόμα. Όσοι πιστοί (είναι και επίκαιρο λόγω Πάσχα) προσέλθετε. Πάντα ο απολογισμός γίνεται καλύτερος αν συμβάλλουν και οι πιο ουδέτεροι παρατηρητές...

Προσωπικά για το oficrete.gr έχω την ίδια αντίληψη που έχω και για το ποδόσφαιρο γενικά, αλλά και τον ΟΦΗ ειδικά. Με ενδιαφέρει να παίζει σωστά η ομάδα, να βγάζει υγεία και καλές συνεργασίες και να μην κοιτάει διαρκώς τι κάνει ο «αντίπαλος». Δε παίζουμε για το αποτέλεσμα, αλλά για το παιχνίδι. Τις περισσότερες φορές αν καταφέρεις να παίξεις σωστά και καλά, έρχεται και το αποτέλεσμα.

Κι όταν λέμε σωστά, εννοούμε και δυναμικά και έξυπνα, αλλά και μεθοδικά και οργανωμένα. Εννοούμε με πάθος και ψυχή, αλλά και καθαρό μυαλό, χωρίς νεύρα. Και αυτό θα ευχηθώ να (συνεχίσει να) κάνει τώρα που σβήνει το πρώτο του κερί.

Oficrete