Oficrete
30/06/2020 - 19:00

To πιο δυνατό crash test για τον ΟΦΗ

Αν τα play off είναι για τον ΟΦΗ μία γενική πρόβα, ενόψει της νέας σαιζόν, το ματς με τον Ολυμπιακό μάλλον είναι μία πρόβα, για Ευρωπαϊκό παιχνίδι με ισχυρό αντίπαλο

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Χρίστος Σμπώκος
Φτάνοντας στα μισά της διαδικασίας των play off, η πίστα αλλάζει. Πάμε σε παιχνίδια ανά 3 μέρες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εποχή και τις συνθήκες. Στο τελευταίο λοιπόν παιχνίδι του 1ου γύρου, ο ΟΦΗ έχει και τη δυσκολότερη αποστολή. Απέναντι στον πρωταθλητή Ολυμπιακό, εκτός έδρας.

Η αποστολή του δεν είναι δύσκολη, γιατί είναι ο Ολυμπιακός είναι ο πρωταθλητής και αγωνίζεται στην έδρα του, αλλά γιατί είναι η καλύτερη ομάδα της σαιζόν, μακράν. Δείχνει στην καλύτερη κατάσταση από όλους, μετά την επιστροφή στα γήπεδα, ενώ έχει και σοβαρούς λόγους να κρατιέται ενεργός, σε ένταση και με ρυθμό, αφού έχει μπροστά του ευρωπαϊκές υποχρεώσεις.

Την ίδια στιγμή, ο ΟΦΗ προέρχεται από μάλλον μέτρια ματς. Σε αντίθεση με τη γενική εικόνα της κανονικής σαιζόν, τώρα παρουσιάζεται πιο υποτονικός και με προβλήματα, στα εντός έδρας παιχνίδια του. Τόσο με την ΑΕΚ, όσο κυρίως με τον ελλιπέστατο ΠΑΟ, δεν είχε ρυθμό, δεν είχε ενέργεια, ενώ έκανε και πολλά λάθη. Το ανησυχητικό είναι, ότι στα λάθη της αμυντικής του λειτουργίας και συμπεριφοράς που βλέπαμε όλη τη σαιζόν, έχουν προστεθεί και λάθη που αφορούν τη δημιουργία του παιχνιδιού και το passing game. Αν προσθέσουμε σε αυτό και την έλλειψη ουσίας στην τελική του προσπάθεια, διακρίνουμε ένα αρκετά μεγάλο θέμα.

Στα εκτός έδρας, η αλήθεια είναι ότι έχει εμφανιστεί πιο ζωηρός και συμπαγής, χωρίς όμως να καταφέρει να πάρει αποτελέσματα. Με τον Ολυμπιακό, είναι το κορυφαίο crash test, αυτού του μίνι πρωταθλήματος. Καλό είναι να έχει ο ΟΦΗ στο μυαλό του, ότι θα συναντήσει έναν Ολυμπιακό καλύτερο, τόσο από εκείνον που κόντραρε στα ίσια στον 1ο γύρο στο Φάληρο, όσο κι από εκείνον που δυσκόλεψε και με δικό του λάθος, άφησε να φύγει από το Ηράκλειο με τη νίκη.

Όπως όμως έχω ξαναγράψει, στο ποδόσφαιρο χαμένο ματς δεν υπάρχει. Το θέμα είναι να πηγαίνεις να παίζεις το καλύτερο δυνατό, σε κάθε ματς και να προκαλείς την τύχη σου, διεκδικώντας όποια πιθανότητα έχεις.

Στην εξίσωση θα πρέπει να μπει και το ότι μεσολαβούν μόλις 3 μέρες, ανάμεσα στα παιχνίδια και ένα ταξίδι. Αυτό, όπως έχει δείξει η ομάδα, αλλά όπως λέει και η ποδοσφαιρική λογική, θα φέρει διαχείριση του ρόστερ, με στόχο την αποφυγή επιβαρύνσεων, που μπορεί να οδηγήσουν σε τραυματισμούς.

Τι μπορούμε να περιμένουμε από το παιχνίδι;

Μεγάλη ανάλυση δε χρειάζεται. Ο Ολυμπιακός ξέρουν οι πάντες ότι είναι σε φόρμα, έχει καλή ομάδα και μία πληρότητα ρόστερ και, κυρίως, αγωνιστικών προτερημάτων.

Επιθετικά ιδίως, μοιάζει απόλυτα συγχρονισμένος, βγάζει αυτοματισμούς, απειλεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, τόσο από τον άξονα όσο και από τα πλάγια, ενώ έχει και παίκτες υψηλής ποιότητας σε καλό φεγγάρι (Ελ Αραμπί, Φορτούνης, πχ). Αμυντικά δεν είναι το ίδιο υψηλή η ποιότητά του, έχει αδύναμα σημεία, το θέμα είναι να μπορέσει ο ΟΦΗ να βρει τρόπο να φτάσει ως εκεί. Δε γνωρίζουμε, επίσης, πόσο θα ανοίξει το rotation, ως τώρα πάντως, διατηρεί ένα σταθερό κορμό.

Ως προς τον ΟΦΗ, είναι σαφές ότι η έμφαση δίνεται στην επόμενη σαιζόν και τα 10 ματς αυτά θα αξιοποιηθούν, με το βλέμμα στραμμένο εκεί. Το συγκεκριμένο παιχνίδι, θα μπορούσε να το δει η ομάδα, ως μία πρόβα Ευρωπαϊκού ματς, με ισχυρό αντίπαλο.

Τα σημεία - κλειδιά

• Το ξεκίνημα του ματς. Ο Ολυμπιακός μπαίνει στα ματς με γκάζι και πιεστικά. Ψάχνει να καθαρίσει τα ματς πολύ νωρίς, ώστε στο 2ο ημίχρονο να έχει χρόνο και άνεση για διαχείριση δυνάμεων. Έχει δείξει ότι καταφέρνει, από νωρίς, να τελειώνει τα ματς. Επομένως, αν θέλει να έχει τύχη ο ΟΦΗ, επιβάλλεται να μη μπει χαλαρός.

• Η κατοχή μπάλας και ο έλεγχος του ρυθμού. Έχω ξαναγράψει ότι ο ΟΦΗ είναι ομάδα που έχει χτιστεί για να αμύνεται, κρατώντας τη μπάλα και το τέμπο. Όταν δεν τα καταφέρνει, έχει δυσκολία. Δεν είναι σκληρός και εμφανίζει σταθερά αδυναμίες. Οπότε, όσο περισσότερο έχει τη μπάλα, σε σωστά όμως σημεία και όχι μέσα και γύρω από την περιοχή του, τόσο καλύτερα θα τα πηγαίνει.

• Σωστό passing game. Κάθε λάθος μπορεί να είναι μοιραίο, καθώς ο Ολυμπιακός ξέρει να πιέζει ψηλά και να πνίγει τον αντίπαλο. Επομένως, δεν αρκεί να έχεις πολύ τη μπάλα, ούτε να κάνεις πολλές πάσες. Όλο αυτό πρέπει να γίνεται στους κατάλληλους χώρους και με ασφάλεια. Αν μπορείς να παίξεις και κάθετα, ακόμα καλύτερα.

• Οι στατικές φάσεις. Οι φάσεις αυτές μπορεί να σου κάνουν τη ζημιά, σε παιχνίδια που έχεις καταφέρει να ελέγχεις αμυντικά. Είναι, επίσης, το σημείο που ο Ολυμπιακός φαίνεται να υστερεί. Η ΑΕΚ, για παράδειγμα, στο τελευταίο ματς, μόνο έτσι απείλησε.

• Η εξυπνάδα στον τρόπο παιχνιδιού και στις αποφάσεις. Φάουλ (ή και πέναλτι) που μπορείς να τα αποφύγεις, πρέπει να τα αποφύγεις. Κόρνερ αν μπορείς να μη δώσεις, καλό είναι. Αν μπορείς να παγώσεις το παιχνίδι, με κυκλοφορία της μπάλας, επίσης βοηθά. Αν προσπαθήσεις με οξυδέρκεια και πονηριά ενίοτε, αλλά και απλότητα να βρεις φάσεις, ακόμα καλύτερα.

• Οι αποστάσεις των γραμμών. Ο Ολυμπιακός θα παίξει πολύ στα μεσοδιαστήματα. Θα επιδιώξει εκεί να βρει χώρους, αλλά και εκεί να κλέψει μπάλες. Αν παρατηρηθεί το φαινόμενο των τελευταίων εντός έδρας, όπου οι 4 μεσοεπιθετικοί ήταν εντελώς αποκομμένοι από την υπόλοιπη ομάδα, ούτε build up θα μπορεί να γίνει, ούτε καλές αμυντικές προσπάθειες, ούτε καν καλές προοπτικές για κόντρα επιθέσεις.

• Η ψυχραιμία και η καλή αντίδραση στην πίεση. Είναι μία πρόκληση, να αντιμετωπίζεις την καλύτερη ομάδα της χώρας. Θα σου βάλει δύσκολα και πρέπει να βρεις τρόπους να τα απαντήσεις. Να δοκιμάσεις και το που φτάνει το επίπεδο και οι δυνατότητές σου. Δύσκολο μεν, αλλά είναι ένα καλό κίνητρο, για κάθε ποδοσφαιριστή με φιλοδοξίες.

• Να καμουφλάρει το πρόβλημα που έχει ο ΟΦΗ στα εξτρέμ, με 3 από τους 4 με τους οποίους επιχείρησε να βγάλει τη σαιζόν, να είναι εκτός, λόγω τραυματισμού. Ο ένας τρόπος είναι, βρίσκοντας παίκτες από άλλες θέσεις (έως τώρα, δεν έχει αποδώσει) και ο δεύτερος, αλλάζοντας το σχηματισμό του, ώστε να παίξει με 2 μπροστά (4-4-2 έχουμε δει σε διαστήματα παιχνιδιών, 3-5-2 έχουμε δει και μία φορά ως αρχικό σχηματισμό, στο κύπελλο).

Πώς θα παίξει ο Ολυμπιακός

Στη διάρκεια των play off, ο Ολυμπιακός επιλέγει να κρατήσει ένα σταθερό κορμό, προφανώς γιατί κυνηγάει παράλληλα και 2 ακόμα στόχους. Δε βρίσκεται στη φάση του ΟΦΗ, που προετοιμάζει τη νέα σαιζόν. Προσπαθεί ακόμα να πετύχει, σε αυτή που διανύουμε. Πέτυχε τον 1ο στόχο, αλλά του μένουν ακόμα 2. Άρα, συνειδητά επιδιώκει να βρει ρυθμό, αυτοματισμούς, συγχρονισμούς και να παίζει «στα κόκκινα».

Ίσως το γεγονός ότι είναι εμβόλιμη η αγωνιστική, μέσα στην εβδομάδα, αλλά και η μεγάλη διαφορά που έχει (μαθηματικά, αν δεν αλλάξει κάτι με την τιμωρία του ΠΑΟΚ το έχει ήδη κατακτήσει) μπορεί να τον οδηγήσει σε ένα φρεσκάρισμα, μάλλον μικρής έκτασης, πάντως.

Με βάση όσα έχουμε δει, στο τέρμα θα είναι ο Σα. Στα πλάγια, δεξιά ο Ομάρ Ελαμπντελαουί, αριστερά ο Τσιμίκας. Επειδή με τον 1ο είναι σε εκκρεμότητα το θέμα της ανανέωσης του συμβολαίου του και γενικά η κατάσταση, με όσους μένουν ελεύθεροι, είναι περίπλοκη, ίσως δούμε τον Γκασπάρ. Στο κέντρο της άμυνας ο Σεμέδο (στα πιθανά λάθη του οποίου με τη μπάλα, πρέπει να εστιάσει ο ΟΦΗ) με τον εξαιρετικό Μπα. Στο κέντρο η 3αδα Μπουχαλάκης - Γκιγέρμε - Καμαρά δε σπάει, εκτός αν κριθεί ένας εκ των τριών αναγκαίο να ξεκουραστεί. Πιθανόν τότε να δούμε βασικό τον Καφού, ο οποίος ως αλλαγή τα έχει πάει πολύ καλά, ως τώρα.

Μπροστά, η αλήθεια είναι ότι βλέπουμε λίγο περισσότερα πρόσωπα. Φορτούνη, Λοβέρα, Μασούρας, Ραντζέλοβιτς, μοιάζουν να διεκδικούν 2 θέσεις. Σε θέση φορ, δύσκολα θα δούμε άλλον, εκτός του Ελ Αραμπί. Αν τυχόν αποφασιστεί να πάρει ανάσες, θα παίξει ο Χασάν.

Πώς θα παίξει ο ΟΦΗ

Ο ΟΦΗ μοιάζει να κάνει διαχείριση δυνάμεων, επιβαρύνσεων και «φόρτου», σε όλα τα play off. Πιθανόν, λοιπόν, να δούμε ένα εκτεταμένο rotation, σε συνάρτηση και με τον τραυματισμό του Σεμέντο και την επιλογή να μείνει ο Γιαννούλης εκτός. Το ερώτημα, όπως προαναφέρω, είναι αν θα δούμε και ένα διαφορετικό σχηματισμό. Οι εναλλακτικές του κλασσικού 4-2-3-1, είναι το 3-5-2 και το 4-4-2.

Λόγω αντιπάλου, αλλά και κατάστασης της ομάδας, το 4-4-2 μοιάζει λίγο «αφελές». Οπότε, μπορεί κανείς να φανταστεί πιο εύκολα ένα 3-5-2, το οποίο χωρίς αλλαγές να διαμορφώνεται και σε 4-2-3-1, μέσα στο παιχνίδι. Σε συνδυασμό με την απουσία του βασικού στόπερ και του κατά τεκμήριο πιο αξιόπιστου, Γιαννούλη, ίσως επιλεγεί μεγαλύτερη «κάλυψη».

Μία (παρακινδυνευμένη ξανά) πρόβλεψη είναι: Γουάλι στο τέρμα, Μαρινάκης, Κουτρουμπής, Βαφέας ή Βίκτορ στα στόπερ, Δεληγιαννίδης δεξιά και Κοροβέσης αριστερά, Μεγιάδο, Σακόρ, Νέιρα (ή Βίκτορ) στον άξονα και Φιγκεϊρέντο φορ με παρτενέρ τον Μάνο ή τον Ναμπί.

Η ίδια 11αδα μπορεί να «γυρίσει» σε 4-2-3-1 με τον Δεληγιαννίδη ή τον Κοροβέση σε ρόλο αριστερού εξτρέμ και τον Μαρινάκη δεξί μπακ, στη φυσική του, δηλαδή, θέση.

Oficrete