Oficrete
23/07/2020 - 10:55

H ακτινογραφία των παικτών για τη σαιζόν 2019 - 2020

Ο απολογισμός της χρονιάς, σε ατομικό επίπεδο, για το έμψυχο δυναμικό του Ομίλου

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Χρίστος Σμπώκος
Μετά τον «έλεγχο προόδου» της ομάδας, που στηρίχθηκε κυρίως στην pre game και post game ανάλυση, όλων των παιχνιδιών της μέχρι σήμερα, το δίκαιο είναι να γίνει και μία σε ατομικό επίπεδο. Αυτό άλλωστε γινόταν και μέσα στη σαιζόν, μετά τα ματς. Είχε αποδειχθεί μάλιστα και το πιο «εμπορικό» κομμάτι της ανάλυσης, αν κρίνω από τα σχόλια που εστίαζαν συνήθως εκεί και στις βαθμολογίες (έχω καταλήξει ότι είναι παιδικά τραύματα, που κουβαλάμε από το προβληματικό εκπαιδευτικό μας σύστημα).

Κι εδώ, το σχόλιο για τον καθένα, στηρίζεται στην παρουσία του σε όλη τη σαιζόν (άλλωστε το προσχέδιο γράφτηκε πριν τα play off, ακριβώς για να μη μείνουμε μόνο στην τελευταία εικόνα), με βάση την «ακτινογραφία» κάθε ματς. Δεν αφορά σε μεταγραφικά σενάρια, ούτε και στη δική μου προτίμηση σε παίκτες. Προφανώς, όπως και ο Μακρατζάκης, έχω προτιμήσεις και ιδέες, αλλά εδώ προσπαθώ να κάνω ένα απολογισμό, μία σούμα, όσων έχω ήδη γράψει μέσα στη σαιζόν.

Πάμε λοιπόν ανά θέση:

Τερματοφύλακες

Σωτηρίου: Έπαιξε τα περισσότερα ματς. Αναδείχθηκε MVP στη ψηφοφορία του oficrete.gr και αυτό δείχνει πολλά. Κατά τη γνώμη μου δεν ήταν ο MVP, αλλά ήταν σίγουρα ο πιο σταθερός. Εμφάνισε ραγδαία βελτίωση, αν σκεφτούμε ότι είναι στα 33 πια και είναι αξιέπαινος γι’ αυτό. Πιθανότατα, έκανε την καλύτερη σαιζόν της καριέρας του. Έχει και αδυναμίες, αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι έχει δουλέψει πολύ.

Γουάλι: Ήρθε ως επένδυση. Με τον Σωτηρίου να κάνει εξαιρετική σαιζόν, δε βρήκε χώρο στην 11αδα. Έπαιξε σε ματς κυπέλλου, που η ομάδα γενικά δεν πήγε καλά και στα play off. Έχει ένα στυλ όχι τόσο συνηθισμένο για γκολκίπερ, που πολλούς τους ξενίζει. Το ατού του είναι το παιχνίδι με τα πόδια, αλλά όσο έπαιρνε παιχνίδια, όπως συμβαίνει γενικά με τους τερματοφύλακες, τόσο ανέβαζε την απόδοση του και έδειχνε καλά στοιχεία και στα υπόλοιπα θέματα. Πρέπει να αρχίσει να συμμετέχει πιο ενεργά, κατευθύνοντας περισσότερο την άμυνά του και να γίνει πιο αποφασιστικός στον τρόπο που παρεμβαίνει στο ματς. Όσοι τον έχουν ήδη απορρίψει, εκτιμώ ότι βιάζονται. Είναι ιδιαίτερη περίπτωση και προσωπικά με έχει δυσκολέψει πολύ να τον «μετρήσω». Η επόμενη σαιζόν είναι κρίσιμη, για τη συγκεκριμένη επένδυση. Πάντως, αποκτήθηκε με στόχο να εξελιχθεί σε πρώτη επιλογή.

Δερμιτζάκης και Σηφάκης δεν αγωνίστηκαν.

Πλάγιοι μπακ

Μαρινάκης: Έκανε μία καλή σαιζόν, γενικά. Η αλλαγή θέσεων, για μεγάλο διάστημα που τον έφερναν στόπερ, νομίζω δεν του έκανε καλό. Ήταν όμως γενικά συνεπής, είχε διάθεση και όρεξη και πρόσφερε. Χρειάζεται να σταθεροποιηθεί λίγο περισσότερο και να βελτιώσει τοποθετήσεις και αποφάσεις του. Νομίζω ότι έχει περιθώρια βελτίωσης, αλλά και ότι πρέπει να παίζει μπακ κι όχι στο κέντρο της άμυνας, τουλάχιστον σε 4αδα. Ο σχηματισμός με 3 πίσω, έμοιαζε να του ταιριάζει πιο καλά, όταν είχε ρόλο στόπερ.

Μπράουν: Έχει συγκεκριμένα προσόντα, αλλά και δεδομένες αδυναμίες. Μπορεί κανείς να του πιστώσει ότι πάντα θέλει. Αλλά και να του χρεώσει, ότι δε μπορεί πάντα. Έκανε αρκετά λάθη και τακτικά και αποφάσεων και γενικά, σε συνάρτηση με την ηλικία του, δείχνει ότι έχει φτάσει εκεί που μπορούσε να φτάσει.

Κοροβέσης: Ουσιαστικά, έβγαλε τη σαιζόν ως το μοναδικό αριστερό μπακ. Πάλεψε σε όλα τα ματς, είχε καλές και κακές στιγμές με λάθη, σε πολλά παιχνίδια δεν τον βοήθησε ο συνήθως μπροστινός του, Σεμέντο. Είναι ένας ποδοσφαιριστής που εξελίχθηκε στον ΟΦΗ, βελτιώθηκε και μπορεί να προσφέρει. Αρκεί να μην είναι και τη νέα σαιζόν ο μοναδικός. Λίγος ανταγωνισμός, αλλά και ανάσες, θα του κάνουν καλό. Σε σχηματισμό με 3 πίσω, πιθανόν να αξιοποιηθεί καλύτερα, μιας και είναι ένα επιθετικό μπακ (αρκετές ασσίστ φέτος), που οι αδυναμίες του εντοπίζονται ανασταλτικά και η ασφάλεια πίσω του θα του κάνει καλό.

Δεληγιαννίδης: Πήρε χρόνο μόνο στα play off, κυρίως λόγω του τραυματισμού του, που τον ταλαιπώρησε όλη τη σαιζόν. Έδειξε στοιχεία, που αφήνουν αισιοδοξία. Έπαιξε κυρίως ως δεξί μπακ, πάντως. Την επόμενη χρονιά θα κριθεί, αν μπορεί να ανταποκριθεί στο επίπεδο αυτό, αλλά και να σταθεροποιηθεί από πλευράς τραυματισμών.

Ο Μπολάκης αγωνίστηκε, ουσιαστικά, μόνο στο τέλος των play off και στο πλαίσιο του rotation. Οι αξιοπρεπείς εμφανίσεις του, πιθανόν να τον βοηθούν και στο να βρει καλύτερες προτάσεις, για να συνεχίσει την καριέρα του.

Στόπερ

Γιαννούλης: Ξεκίνησε καλά, είχε μεταπτώσεις στην απόδοσή του, γενικά όμως δείχνει να έχει συνηθίσει στη θέση αυτή. Πήγε σίγουρα καλύτερα ως στόπερ, παρά ως μπακ, όταν χρειάστηκε να παίξει εκεί. Χρειάζεται να διορθώσει στοιχεία στο παιχνίδι του (ταχύτητα αντίδρασης, τοποθετήσεις, πχ), αλλά βγάζει και ηγετικά στοιχεία, που η ομάδα τα έχει ανάγκη. Ίσως ένας παρτενέρ γρήγορος και πιο επεμβατικός, να τον συμπλήρωνε καλύτερα.

Κουτρουμπής: Ξεκίνησε πολύ άσχημα. Όσο περνούσε ο καιρός, βελτιωνόταν. Έχει πάντως κάποιες σταθερές αδυναμίες (ταχύτητα, τοποθετήσεις, αποφάσεις). Είναι καλός χειριστής της μπάλας, πράγμα που ζητά η ομάδα από τα στόπερ της, αλλά πρέπει να βελτιώσει αρκετά στοιχεία, για να νιώσει η ομάδα ότι μπορεί να στηριχτεί πάνω του.

Νάστος: Για τον συγκεκριμένο έχω ήδη γράψει, με αφορμή ένα επαναλαμβανόμενο λάθος του στην Τούμπα. Εκτιμώ ότι ο ρόλος του ήταν σημαντικότερος στα αποδυτήρια, παρά μέσα στο γήπεδο. Αγωνίστηκε σε μία νέα θέση για εκείνον και έκανε κυριολεκτικά το καλύτερο δυνατό. Τη σαιζόν αυτή, ο Νάστος έχει παίξει πάνω από τις δυνατότητές του.

Βαφέας: Δεν έπαιξε πολύ. Έδειξε κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία (τοποθετήσεις, ψυχραιμία, χειρισμός μπάλας), αλλά και σημεία που θέλουν δουλειά. Και για εκείνον, η χρονιά της κρίσης είναι η επόμενη.

Ο Περδίκης δεν αγωνίστηκε σχεδόν καθόλου. Κι αυτό, σε μία σαιζόν σοβαρής έλλειψης στα στόπερ, είναι μάλλον αρνητικό δείγμα. Πήρε ευκαιρία στα play off πάντως, όπου έδειξε ότι πρέπει να δουλέψει ακόμα, για να μπορεί να διεκδικήσει μία θέση στο rotation της ομάδας.

Κεντρικοί χαφ

Μεγιάδο: Παίκτης αναντικατάστατος, έγραφα το καλοκαίρι. Ο τραυματισμός του, απέδειξε ότι όντως έτσι ήταν. Από εκείνον ξεκινούσε η πίεση για ανάκτηση της μπάλας, εκείνος δίνει τα τρεξίματα και το δυναμισμό στο κέντρο. Έχει και αδυναμίες (λάθη στις μεταβιβάσεις, σε νευραλγικά σημεία και ενίοτε δεν ακολουθεί τις κινήσεις κρυφών φορ, από τα αντίπαλα χαφ). Αλλά σε γενικές γραμμές, είναι πολύτιμο γρανάζι.

Νέιρα: Επίσης αναντικατάστος. Έχει κομβικό ρόλο στον τρόπο που παίζει η ομάδα. Κατά τη γνώμη μου, ήταν ο MVP. Δεν ήταν σε όλα τα ματς καλός μεν, αλλά ήταν πολύτιμος. Βελτίωσε και την αμυντική του προσφορά και γενικά είναι αυτή τη στιγμή το βασικό βαρόμετρο, για τον τρόπο που παίζει η ομάδα. Είχε θέμα με τις κάρτες, τις παίρνει πολύ εύκολα. Στα θετικά ότι, σε σχέση με πέρυσι, δεν είχε μεγάλους τραυματισμούς.

Ναμπί: Έχει το απρόβλεπτο, που μπορεί να κάνει τη διαφορά. Έχει ποιότητα με τη μπάλα στα πόδια και βοηθά το στυλ που θέλει να παίζει η ομάδα. Όχι τυχαία, στα πολύ καλά ματς του ΟΦΗ, είναι παιχνίδια που έχει παίξει και μάλιστα καλά. Αυτό που του λείπει, είναι η τακτική προσήλωση κι η διάρκεια. Η αστάθεια στην απόδοσή του, αλλά και ο υπέρμετρος εγωισμός του ενίοτε, δεν τον βοηθούν. Δυστυχώς, οι τραυματισμοί του είναι επίσης αρκετοί.

Σακόρ: Δε ξεκίνησε πολύ δυνατά. Όταν τραυματίστηκε όμως ο Μεγιάδο, πήρε πιο ενεργό ρόλο και έδειξε τα στοιχεία που πιστεύαμε (κάποιοι) ότι διαθέτει. Πάνω που είχε ανέβει χτύπησε, έμεινε έξω καιρό και έψαξε στα play off να ξαναβρεί ρυθμό. Το βιογραφικό του, αλλά κυρίως οι κινήσεις και γενικά τα προσόντα που μας έχει δείξει (σε δόσεις όμως χωρίς συνέπεια και διάρκεια), δίνουν ενδιαφέρον στην περίπτωσή του, μεγαλύτερο από ό,τι η μέχρι σήμερα προσφορά του. Είναι ένα ερωτηματικό ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής, ενόψει της νέας σαιζόν, καθώς μπαίνει στον τελευταίο χρόνο του συμβολαίου του. Οι λύσεις για τον ΟΦΗ είναι 2. Είτε ανανέωση συμβολαίου κι επιμονή στην επένδυση στον παίκτη, με στόχο να δούμε πιο πολλά από εκείνον και να πουληθεί ακριβά, είτε άμεση πώληση, προκειμένου να πάρει έστω κάτι η ομάδα. Αν ήταν στο χέρι μου, θα επέλεγα το 1ο. Είναι η μεγάλη μου ελπίδα, για την επόμενη σαιζόν.

Στάικος: Εμφάνισε βελτίωση μέσα στη χρονιά. Δίνει τρεξίματα και δυναμισμό όταν αγωνίζεται και όσο περνούσε ο καιρός μπήκε πιο ενεργά στην ομάδα. Έχει αδυναμίες (αποφάσεις, ψυχραιμία, τελειώματα), αλλά μπορεί κανείς να ελπίζει σε περαιτέρω βελτίωση. Δεν είναι 19 μεν, αλλά είχε μείνει καιρό εκτός. Η επόμενη χρονιά, θα είναι σημαντική και για εκείνον.

Βίκτορ: Ήρθε με καλό βιογραφικό, να δώσει σκληράδα και εμπειρία στον άξονα. Δεν πρόλαβε να δείξει πολλά, λόγω καραντίνας. Το συμβόλαιό του ήταν 6μηνο και λόγω υψηλού κασέ. Τον είδαμε πολύ λίγο περίσσότερο στα play off, όπου όσο έπαιξε πάντως, φάνηκε ότι πρόκειται για ποδοσφαιριστή με τακτική παιδεία και ικανότητες, αλλά και σκληράδα όταν χρειάζεται.

Ο Σουρνάκης αγωνίστηκε ελάχιστα. Παίζει σε μία θέση πολύ απαιτητική, ειδικά στο πλάνο που εφαρμόζει ο ΟΦΗ, ενώ έχει αρκετούς παίκτες μπροστά του, στον ανταγωνισμό. Ο Μίγγος δεν αγωνίστηκε σχεδόν καθόλου για να κριθεί, όπως και ο Καλαϊτζάκης.

Πλάγιοι επιθετικοί

Τσιλιανίδης: Ο ΜVP μετά τον Νέιρα. Κάνει την καλύτερη σαιζόν της καριέρας του. Είναι δημιουργικός, είναι παραγωγικός, μαρκάρει, πρεσάρει, σκοράρει και γενικά προσφέρει πολύ. Είχε και ντεφορμάρισμα, που του στοίχισε κυρίως σε έλλειψη καθαρού μυαλού, αλλά γενικά έκανε μία πολύ καλή σαιζόν. Στάθηκε διπλά άτυχος, καθώς τον Μάρτιο έχασε τη συμμετοχή στην Εθνική λόγω πανδημίας και τον Μάιο τραυματίστηκε. Αν δεν είχε συμβεί αυτό, θα ήταν ο νο1 υποψήφιος για πώληση.

Σεμέντο: Άλλος Σεμέντο άρχισε τη σαιζόν κι άλλος την τελείωσε. Το ξεκίνημά του ήταν εκπληκτικό και έφτασε να είναι ο πολυτιμότερος του 1ου γύρου, συνολικά στο πρωτάθλημα. Η συνέχεια του όμως, ήταν τόσο κακή που έχουμε φτάσει στο σημείο να μη μπορούμε να καταλάβουμε, ποιες είναι οι δυνατότητές του, τελικά. Μπάλα ξέρει, ταχύτητα έχει, έκρηξη έχει. Γκολ βάζει; Τακτικά και αμυντικά έχει σοβαρές αδυναμίες. Τις είχε εξαρχής, αλλά το κάλυπταν όσα έκανε μπροστά. Η μεγάλη απορία μου, για τη σαιζόν αυτή.

Βαζ: Έχει καλά στοιχεία, κυρίως με τη μπάλα, έχει γενικά διάθεση, αλλά ως εκεί. Του λείπει η ουσία στο παιχνίδι του. Και η σταθερότητα. Ξεκίνησε ως εναλλακτική λύση και έτσι τελείωσε, παρά το πολύ «χοντρό» ντεφορμάρισμα του Σεμέντο. Αυτό δείχνει αρκετά. Πάντως στον άξονα όταν έπαιξε, απέδωσε καλύτερα.

Φερέιρα: Όσο ήταν καλά, δεν έπαιρνε μεγάλο χρόνο συμμετοχής, λόγω και των πολύ καλών ματς που έκαναν οι 2 βασικοί. Όταν βρήκε χρόνο είχε σημαντικές μεταπτώσεις στην απόδοσή του, ενώ συνέχιζε να δείχνει πως θέλει δουλειά στην τακτική και γενικά τον τρόπο σκέψης του για το ποδόσφαιρο. Χτύπησε, έμεινε καιρό έξω και θα έχει την ευκαιρία του, από Οκτώβριο πια, να δείξει αν η επένδυση του ΟΦΗ σε αυτόν, μπορεί να πιάσει τόπο. Χρειάζεται δουλειά πάντως και όχι μόνο αγωνιστικά.

Ο Νοικοκυράκης έκανε αρκετές συμμετοχές, αλλά με μικρό ρόλο. Το γεγονός ότι μπήκε στην ομάδα όμως, δείχνει εμπιστοσύνη και διάθεση από την ομάδα, να τον βοηθήσει να προχωρήσει. Σίγουρα, έχει πολλή δουλειά μπροστά του. Θα φανεί την επόμενη σαιζόν…

Ο Ντίνας ουσιαστικά δεν αγωνίστηκε και αποτελεί ήδη παρελθόν.

Επιθετικοί

Φιγκεϊρέντο: Η ευχάριστη έκπληξη της σαιζόν και το πρώτο θετικό δείγμα scouting της ομάδας. Ήρθε ως εναλλακτική του Μάνου, αλλά τελικά πήρε με το σπαθί του θέση βασικού. Σκοράρει, βοηθά στο παιχνίδι της ομάδας, δημιουργεί και όσο περνά ο καιρός ανταποκρίνεται και περισσότερο σε πιο «σκληρές» συνθήκες, βάζοντας και δύναμη στο ρεπερτόριό του, στοιχείο που του έλειπε αρχικά. Πιθανόν, σύντομα να φέρει προτάσεις για την αγορά του.

Μάνος: Η δυσάρεστη έκπληξη της σαιζόν. Ξεκίνησε δυναμικά και μετά χάθηκε. Όταν γύρισε από τον τραυματισμό, έμοιαζε υπερβολικά αγχωμένος, να μην έχει καθαρό μυαλό και με πολλά νεύρα, αδικώντας τον εαυτό του. Είναι κι εκείνος ερωτηματικό. Τι απέγινε ο Μάνος του Αυγούστου και του Σεπτεμβρίου; Στα play off πήρε ξανά ευκαιρία, την τελευταία, δεν την αξιοποίησε και έτσι, προς το τέλος, έμενε και εκτός αποστολής.

Oficrete