Oficrete
23/01/2019 - 09:00

Το πριν και το μετά...

«Για όσους αντέχουν τους αποχαιρετισμούς... οι παίκτες θα βγουν για τελευταία φορά στο χορτάρι στις 14.55 για να χαιρετήσουν οριστικά... ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ..!».

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Τα παιδιά της 4
Ήταν 21 του Μάρτη 2015 και το επίσημο twitter του ΟΦΗ μας ενημέρωνε πως η ομάδα περνούσε πλέον σε μια μεταφυσική κατάσταση περιμένοντας το …σπάνιο γεγονός της Ανάστασης.

Από τότε κάποιοι βρήκαν την «ευκαιρία», να βοηθήσουν από αγάπη για την ομάδα και κάποιοι άλλοι να εκμεταλλευτούν ένα καλό Brand Name για τους δικούς τους σκοπούς.

Βλέπαμε όμως πως δεν προχωρούσε το πράγμα. Η πολυμετοχικότητα δεν τραβούσε. Γκρίνια και μιζέρια ξανά. Ζητιανιά για να μπορέσει η ομάδα να είναι σωστή στις αγωνιστικές της υποχρεώσεις. Το Γενάρη του 18, μια χούφτα ποδοσφαιριστές (τους γράφω γιατί πρέπει να τους ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ), Παπαστεριανός, Φαζός, Μπολάκης, Κοιλιάρας, Νάστος, Κουτσιανικούλης, Μάνος, Παπατόλιος, Στρέζος, Κομεσίδης, Ποτουρίδης, Μονιάκης, Πλευράκης, Κοντογιάννης, Παναγιώτου και ο τραυματίας Περογαμβράκης μπήκαν στο Γεντί Κουλέ με σκοπό να αποδείξουν πως ο ΟΦΗ είναι ακόμα εδώ. Δίπλα τους κι ο κόουτς – γενικός αρχηγός – ψυχολόγος – πρόεδρος – φροντιστής – βάλτε ότι άλλο θέλετε, Νίκος Παπαδόπουλος. Το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε όλοι. Η νίκη επί του Κισσαμικού εκείνη τη μέρα κράτησε τον ΟΦΗ ζωντανό. Όχι μόνο στο πρωτάθλημα, αλλά κυριολεκτικά

Κι ερχόμαστε τώρα στη μεταφυσική… Από μόνη της, η παρουσία των Μπούση – Παλυβού ίσως να μη μας έλεγε πολλά πράγματα, η παρουσία των Σαμαράδων και του Πουρσανίδη μας έφερε όμως, συνειρμικά, στο μυαλό την ευχή της διοίκησης Μαχλά το 2015. Καλή Ανάσταση… Νοιώσαμε πως υπάρχει Θεός και η ομάδα μας μπορεί να ξαναγίνει αυτό που όλοι ονειρευόμαστε. Μας μίλησαν για κάποιο project που σκοπό θα έχει να φέρει τον ΟΦΗ εκεί που του αξίζει. Πολλοί από μας αναρωτηθήκαμε τι σκατά είναι αυτό το project, άλλοι αναρωτηθήκαμε γιατί μαζί με τον Μπούση δεν ήρθε κι ο Ιμπραΐμοβιτς, όλοι όμως τον ακούσαμε να λέει «ένα βήμα τη φορά». Όλοι ακούσαμε το Σαμαρά να τονίζει πως από δω και πέρα θα μιλάμε μόνο για ποδόσφαιρο. Κι αυτό δεν αφορούσε μόνο τους διοικούντες, αλλά όλους όσοι αποτελούν μέλος του οργανισμού που λέγεται ΟΦΗ. Ήταν ξεκάθαροι, δίνοντας το στίγμα ακριβώς της πορείας που θα ακολουθήσουν. Χωρίς να παρεκκλίνουν στο ελάχιστο. Το απέδειξαν με τη νέα φιλοσοφία που καθιέρωσαν εκτός αγωνιστικού χώρου (συνεργασία με τις αρχές του τόπου, με την αρχιεπισκοπή, με τη σχολική κοινότητα) και δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη κάνουν το ίδιο και εντός αγωνιστικού χώρου. Αυτό το ήξεραν πολύ καλά όλοι όσοι έχουν ζήσει την ομάδα εκ των έσω και ιδίως τον τελευταίο διάστημα.

Η νέα διοίκηση έφερε μια νέα φιλοσοφία, ο ΟΦΗ δεν είναι πλέον μια απλή ποδοσφαιρική ομάδα, όπως την εννοούμε εδώ στην Ελλάδα, αλλά ένας ζωντανός Οργανισμός με κανόνες που τηρούνται. Όλοι όσοι έχουν κάποια σχέση με τον οργανισμό πρέπει να τους ακολουθούν. Αυτή είναι η νέα φιλοσοφία και αυτό μας είπε ο ίδιος ο Μπούσης μετά το ματς με τον Πανιώνιο, «όποιος δεν θέλει να κατέβει…». Το project είναι δικό του και η επιτυχία του εξασφαλίζει στον ΟΦΗ τη βιωσιμότητα του. Είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτή είναι η αλήθεια.

Μεγάλος πρόλογος για το θέμα του Παπαδόπουλου, αλλά απαραίτητος για να βγάλουμε σωστά συμπεράσματα. Ναι, ο κόουτς δεν έπρεπε να φύγει με αυτό τον τρόπο. Ήταν λάθος, αλλά θα ρωτήσω κάτι. Αν τον έδιωχναν μετά το ματς με τον Πανιώνιο θα νοιώθαμε πιο καλά; Θα ήταν πιο μεγάλο «παράπτωμα» η χρησιμοποίηση του Κυριακίδη από τη γροθιά στο Κουτσοσπύρο; Διαβάζω σχόλια που λένε πως καλά του έκανε. Αν ήταν σε άλλο χώρο μπορεί να συμφωνούσα, στα αποδυτήρια όμως, sorry, διαφωνώ. Όλοι που είναι εκεί εκπροσωπούν τον οργανισμό πλέον που ονομάζεται ΟΦΗ κι οι κανόνες είναι κανόνες για όλους.

Έτσι προστατεύουν την ομάδα αυτοί που είναι υπεύθυνοι να το κάνουν.

Κατά τη γνώμη μου, έτσι έπρεπε να γίνει, γιατί στο δίλημμα Παπαδόπουλος ή προσήλωση στο project δε νομίζω πως χρειάζεται απάντηση.

Υ.Γ. Το Νίκο Παπαδόπουλο τον θεωρώ ένα κεφάλαιο για τον ΟΦΗ που δεν έχει κλείσει, όπως κι όλα τα παιδιά που είχαν φτιάξει εκείνη την φανταστική οικογένεια. Όλοι μας τους χρωστάμε ένα τεράστιο ευχαριστώ και λατρεύω να βλέπω στα social media την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για την ομάδα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ όμως και σε κείνα τα παιδιά που κράτησαν πέρσι την ομάδα ζωντανή…

Γιώργος Ζαχαριουδάκης

Oficrete