Oficrete

Ένα μάθημα νοοτροπίας για τον ΟΦΗ

Πρέπει να μάθει να παίζει για τη νίκη

Είχα γράψει στο προηγούμενο άρθρο μου, ότι θα είναι πολύ χρήσιμο να δούμε τα πλέι οφ, κυρίως ως ένα μέτρο σύγκρισης, με τις 5 πιο δυνατές ομάδες του πρωταθλήματος. Άλλωστε και η τεχνική ηγεσία το είχε επισημάνει, ότι σε αυτό το μίνι πρωτάθλημα μετράμε τις δυνάμεις μας. Να δούμε τι μας λείπει και τι χρειαζόμαστε, για να τις ανταγωνιστούμε. Και τι κάνουμε καλά απέναντί τους.

Ο Γιώργος Σίμος, μετά τη λήξη του αγώνα με τον Άρη είπε ότι “ξέρουμε τι χρειάζεται για να γίνουμε καλύτεροι”. Ουσιαστικά, αυτό είναι το στοίχημα και σε κάθε μεταγραφική περίοδο. Κάθε προσθήκη ποδοσφαιριστή, να είναι μια ποιοτική αναβάθμιση από αυτόν που αντικαθιστά. Αυτό οδηγεί στη βελτίωση μιας ομάδας, από χρονιά σε χρονιά.

Εκεί που θέλω, όμως, να σταθώ, είναι στη νευρικότητα που έβγαλε η ομάδα, η οποία ήταν εμφανής από το 1ο κιόλας λεπτό, από τις πρώτες φάσεις του παιχνιδιού. Και την οποία παραδέχθηκε και ο τεχνικός του ΟΦΗ, από τις πρώτες του δηλώσεις στην κάμερα της NOVA. Έχει ειπωθεί πολλές φορές, ότι η ομάδα παίζει χωρίς άγχος και φόβο. Όμως στο πρώτο must win ματς που προέκυψε στα πλέι οφ, η ομάδα εμφανίστηκε φορτωμένη με άγχος. Μου θύμισε τον αγώνα κόντρα στον Βόλο στο Γεντί Κουλέ, όταν είχε αρχίσει τότε να ακούγεται δειλά, για πρώτη φορά, ότι ο στόχος του ΟΦΗ είναι η 6άδα και τα πλέι οφ. Φυσικά, όπως ξέρουμε, στη συνέχεια η ομάδα κατάφερε να ρεφάρει εκείνη την άσχημη ήττα και να πάρει τα κρίσιμα παιχνίδια και μπήκε στους 6 πρώτους.

Αυτή τη φορά, δύσκολα θα έχει την ευκαιρία να διορθώσει τη ζημιά από την απώλεια του ματς με τον Άρη, εκτός και αν γίνει κάποιο ποδοσφαιρικό θαύμα, στις 2 τελευταίες αγωνιστικές. Επίσης, ενδεχομένως, ζήσαμε από την ανάποδη, την επίδραση που μπορεί να έχει σε μια ομάδα, να μένει με 13-14 παίκτες και να συσπειρώνεται γύρω από τα προβλήματά της. Όπως ο ΟΦΗ του 2014 και του 2018.

Ως ένα τεστ για το μέλλον, τα πλέι οφ δείχνουν, εκτός των άλλων, ότι ο σύλλογος θα πρέπει να ψάξει τη λεπτή γραμμή που χωρίζει το “¨παίζουμε χωρίς φόβο”, με το “δεν πειράζει αν χάσουμε”. Μια ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστεί, πρέπει να χτίζει και ένα mentality νίκης. Ώστε αν προκύπτει ένα ματς - τελικός, να μη “σοκάρονται” οι παίκτες από την ξαφνική πίεση, εκπέμποντας τόση νευρικότητα. Αν θέλει ο ΟΦΗ να κάνει το επόμενο βήμα, να ανέβει ένα ακόμα σκαλοπάτι, πρέπει να μάθει να νικάει. Να βάλει το στόχο του αποτελέσματος περισσότερο στο DNA του. Το οποίο ακόμα δημιουργείται, σύμφωνοι. Τη νοοτροπία που χωρίζει τις απλά καλές ομάδες, από αυτές που κάνουν πρωταθλητισμό.

Η απώλεια της 5ης θέσης, ουσιαστικά θα είναι ο πρώτος στόχος του φετινού ΟΦΗ, που δεν επιτεύχθηκε. Το πρώτο κόκκινο Χ, στα κουτάκια με τους στόχους που έθεσε ο ίδιος ο ΟΦΗ. Όσοι αγωνιστικοί στόχοι τέθηκαν από επίσημα χείλη, τη σεζόν που τελειώνει, επιτεύχθηκαν. Η σωτηρία ήρθε, καλό ποδόσφαιρο - κατά μεγάλα διαστήματα - παίχτηκε, η είσοδος στα πλέι οφ ήρθε, παίκτες εξελίχθηκαν. Ίσως η 5η θέση να ορίστηκε ως στόχος, για να υπάρχει ένα κίνητρο στους παίκτες, μέσα στα άχαρα πλέι οφ, άλλωστε ήταν και κάτι εφικτό, σαν ένα κερασάκι σε μία γλυκιά χρονιά.

Του χρόνου τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα. Θα βγαίνουν μόνο 4 ομάδες στην Ευρώπη. Εκτός και αν ο Ολυμπιακός κατακτήσει το Europa League - και πάλι δεν ξέρω αν φθάνει για να αλλάξει αυτό. Θα υπάρχουν αντίπαλοι - ερωτηματικά. Δεν ξέρουμε πώς θα είναι ο ΠΑΟ με τον νέο του προπονητή, αν ο Άρης θα μπορεί να κάνει μεταγραφές, Ατρόμητος και Αστέρας Τρίπολης θα προσπαθήσουν να είναι καλύτεροι και θα διεκδικήσουν τη θέση τους. Βασικά, δεν ξέρουμε - στα σίγουρα - ούτε καν τη μορφή του επόμενου πρωταθλήματος, πόσες ομάδες θα είναι στην κατηγορία και αν θα υπάρχουν ακόμα και πλέι οφ. Με λίγα λόγια, για να ξαναβγείς Ευρώπη, θα πρέπει να κάνεις πρωταθλητισμό, να παλέψεις για τις πολύ ψηλές θέσεις. Η 5η και η 6η θέση δε θα είναι πια προνομιούχες. Όπως τα παλιά χρόνια, που ο ΟΦΗ έβγαινε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μόνο ως 2ος, 3ος, 4ος ή Κυπελλούχος.

Ρεαλιστικά, λοιπόν, η παρουσία στην πρώτη οχτάδα θα είναι ένα σημάδι σταθερότητας (μη σας ξενίζει, μια ήττα απείχαμε από εκεί), αν επαναληφθεί η είσοδος στην πρώτη εξάδα, θα είναι επιτυχία. Η 4άδα θέλει υπέρβαση, να ανέβει δύο σκαλοπάτια παραπάνω, σε σχέση με φέτος. Ο Γιώργος Σίμος είχε πει ότι θέλουμε την 5η θέση ως μια βάση, για την επόμενη χρονιά. Η βάση πλέον, λοιπόν, είναι η 6η θέση. Ο ΟΦΗ τώρα πρέπει να χτίσει πάνω της και να θέσει τα θεμέλια, για να σταθεροποιηθεί στο πρώτο μισό της βαθμολογίας και να κοιτάζει πιο ψηλά, κάθε χρόνο.

Oficrete