Oficrete
24/03/2020 - 18:30

Σύνδρομο στέρησης ΟΦΗ

Άντε τώρα, να γράψεις αρθράκι. Καμιά έμπνευση, κανένα θέμα, ο τρόμος του γραφιά μπροστά στη λευκή κόλλα. Άλλα έκανα την αρχή, τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Άντε να γεμίσω λίγο το χρόνο μου, ευελπιστώ και το δικό σας, που θα μπείτε στον κόπο να το διαβάσετε.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Μύρων Κανάκης
Τι έχουμε λοιπόν; Με προλαβαίνει και ο δαιμόνιος αρχισυντάκτης, ίδια πως είναι στο μυαλό μου. Από την Παρασκευή σκεφτόμουν, ότι υπό κανονικές συνθήκες θα είχαμε την Κυριακή ματσάκι, πεντέμιση το απόγευμα, που ετάκαρα την προσπάθεια αρθρογραφίας, θα ήμασταν, λέει, μέσα στο ναό, ίσως να ‘χαμε ρίξει και κάνα τεμάχιο στην ΑΕΚ, έτσι για να πάρουμε μια άτυπη ρεβάνς για εκείνο το ματς της προτελευταίας αγωνιστικής, που δεν μπήκαμε στο γήπεδο. Εννοείται ότι θα ‘χαμε βγάλει διπλό στο σπίτι της σκουληκαντέρας, έτσι να κλειδώσουμε ότι θα ναι από κάτω.

Κορωνοϊός είναι, καραντίνα στη κεφαλή φαωμένη έχουμε, ό,τι θέμε γράφουμε. Να σπάσουμε πλάκα, να πούμε και κάνα σοβαρό και να περάσει η ώρα.

Πιάνω, που λέτε, τον εαυτό μου - συχνά πυκνά - να μονολογεί, «ωρέ που πάμε ρε, ρε που πάμε» με τη φωνή του Αυλωνίτη φυσικά. Ή και «ρε τι πάθαμε, ρε τι πάθαμε», «ποιος το περίμενε» εις διπλούν κι αυτό, εννοείται.

Αμ το άλλο; Σκιάς 20 φορές τη μέρα τραγουδώ το «ανάψαμε φωθιά και μεγαλώνει». Ούτε όταν τρώγαμε τσοι ξυλιές με τη βέργα, για να μάθουμε το «την Υπερμάχω ¨…¨» ή μπας και ήτανε το «Πιστεύω». Δε θυμούμαι. Προτιμώ τα Ομιλίτικα άσματα, όταν πλένω τα χέρια μου.

Σύνδρομο στέρησης ΟΦΗ. Θαρρώ πως πολλοί που διαβάζουν, το περνούν. Επρόκοψε ο δαιμόνιος (που λέγαμε παραπάνω) σκιάς και βρήκε ολόκληρα ματς του ΟΦΗ. Πιο πολύ με ελκύει να ξαναδώ το περσινό διπλό στο ΟΑΚΑ, από αυτά Και το εντός με την Αταλάντα, γιατί έτσι. Γιατί δεν το θυμούμαι. Τους έβαλα και μίνι δημοσκόπηση στα virtual γραφεία του site, ποιο ματς θα διαλέγατε να δείτε, για να καταπολεμήσετε το σύνδρομο στέρησης ΟΦΗ, δίνοντας 3 επιλογές. Τα δυο 1-3 στο ΟΑΚΑ πέρσι και φέτος ή το παλιότερο 1-2 στη Λεωφόρο, με το γκολ του Μακρή στο φινάλε. Τα 1-3 τα περιμέναμε, τα ποντάραμε κιόλας (διατί να το κρύψωμεν άλλωστε). Και στη Λεωφόρο το 'χα ποντάρει, θαρρώ. Τι απίστευτη … γκουχ-γκουχ (δε βήχω μη θαρρείτε, απλά προσέχω τις εκφράσεις μου, να κρατήσουμε και ένα επίπεδο) ήταν και εκείνο το διπλό στις καθυστερήσεις.

Καλώ σας να ψηφίσετε, (κάμερα σε μένα, βάλε δαιμόνιε δημοσκόπηση) ,να ‘χουμε να λέμε, ξες, να περνά η ώρα. Το φετινό κι αυτό ωραι-ό-τα-το, ε; Για 0-5 ήταν, μην πω παραπάνω.

Α ρε σπατάλη ευκαιριών φέτος, τρελό πλεόνασμα είχαμε, όη 3,5% και «αρκουδιές» που ζητούν ακόμη τα ΔΝΤ. Να πούμε για ΔΝΤ; Λίγο μόνο, δυο κουβέντες. Δε πρέπει δα να αναθεωρηθούν όλες εκείνες οι συνθήκες που μας κρατούν όμηρους για άλλα 50 χρόνια; Οι ίδιοι έχουν παραδεχτεί τα λάθη τους, ο Έλληνας πλήρωσε και με το παραπάνω, για περισσότερο από μια 10ετία, οι συνθήκες, οικονομικές και όχι μόνο αλλάζουν και όταν τελειώσει αυτό, όλα θα είναι διαφορετικά, ενώ είναι καταφανέστατο πια, ότι η δημόσια υγεία δε θα πρέπει να υποκύπτει σε οικονομικές χειραγωγήσεις. Να είναι καθολική και αναφαίρετο δικαίωμα όλων. Κλείνει η παρένθεση.

Και το περσινό διπλό, αυτό που υπάρχει ολόκληρο στο γιουτούμπι, καλά καλό (με χοντρό λ, από τα όρη, τα μέρη του Σμπώκου) ήτανε κι αυτό. Μαστ γουιν κι έτσι, τσοι πατήσαμε. Και καπάκι βιντεάκι με τον κοντοποινικολόγο να ωρύεται. Εκειονές που έγλυφε τον Μίχαλο τον Μπούση - γειά σου προεδράρα , αγαπούμε σε - πριν από λίγες βδομάδες, στο Γεντί. Άλλα ήπρεπε το 0-2 του 10λεπτου εκειέ στον κάμπο, να ‘χε γίνει 0-5 ,να ‘βλέπες μετά γέλια. Ή άλλη το ‘χει.

Άντε με το καλό να ανέβει και το φετινό ματς, σε κάνα ΟΦΗ TV ίσως, έτσι Μανώλη Βογιατζάκη; Δεν ξέρω ανέ το επιτρέπει η Nova, βέβαια, αλλά Μανώλη, μια που ‘χεις το κονέ, δεν τους λες να παίζουν 3 φορές την εβδομάδα το 1-3 του ΟΑΚΑ, να στανιάρουμε λίγο, να καταπολεμήσουμε το σύνδρομο στέρησης ΟΦΗ;

Πόποβιτς

Φοβερή έμπνευση του δαιμόνιου (γεια σου φανταστικέ αρχισυντάκτη) που λέτε να βάλει την γκολάρα του Ζντράβκο σε εκείνο το (άλλο κι αυτό) αλησμόνητο 4-1, για να τιμήσει την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Τώρα που το λέω, δυο ματς είναι που με πήρανε τα ζουμιά, τα τελευταία 15 χρόνια. Εκείνο το 4-1, που ακόμη και στο 3-1 υπήρχε ο φόβος μη γίνει κάνα μαγικό, σαν κι αυτό που είχε γίνει ένα χρόνο πριν, και γίνει 3-3, ώσπου στο γκολ του Πόπο ήρθε το ξέσπασμα. Το άλλο, με τον Πλατανιά πέρσι, όπου το ένα λεπτό μιζέριαζες, κρατούσες την κεφαλή σου και σκεφτόσουν πως θα την παλέψεις πάλι στα χωράφια και στο γκολ βρεθήκαμε στον 7ο ουρανό.

Κι άλλη παρένθεση:

Για φαντάσου, λέει, να βρισκόμασταν στα χωράφια, να περιμένουμε πως και πως πάλι την επιστρΟΦΗ και να τα διακόπτανε όλα, λόγω της πανδημίας. Να παραμέναμε, δηλαδή, στα χωράφια, μέχρι νεοτέρας. Και καλά να ‘μασταν πρώτοι, να ‘χαμε σίγουρη την άνοδο, όπως τότε με τον Νικόλα τον Παπαδόπουλο. Που τέτοια εποχή ήταν με το διπλό στην Πάτρα, όταν την κλειδώσαμε. Για σκέψου, να ήταν ακόμη διεκδικούμενη, να σου βγάζανε και μια απόφαση ότι σταματάει το πρωτάθλημα, όπως είναι ο βαθμολογικός πίνακας και να ξώμενες πάλι μεταξύ σφύρας και άκμονος (ωραία φράση αυτή). Μπρρρ... Ούτε να το συλλογιέμαι δε θέλω. Θα 'τρωγα κάνα εγκαφαλικούλι, τα ξέρω τα νευράκια μου.

Παρένθεση κλείσε.

Ο Ζντράβκο ο Πόποβιτς, που λέγαμε. Ψυχάρα. Και παιχτάρα. Και Ομιλάρας. Από τους ξένους που αγάπησε την ομάδα. Έφαγε τάπες από λεφτά, έφαγε τάπες συμπεριφορές, αλλά η αγάπη που του έδειξε ο κόσμος, η αγάπη που αντιλήφθηκε γρήγορα, πως έχει ο κόσμος για τον ΟΦΗ, τον έκανε να αγαπήσει την ομάδα.

Έπαιξε στη Σούπερ Λιγκ αρχικά, στη Β', μέχρι και στην Γ' Εθνική ήρθε και βοήθησε, σε εκείνο τον δεύτερο γύρο. Με καθοριστικές γκολάρες πάντα, μερικά σπάνιας ποιότητας και ομορφιάς. Ένας από τους καλύτερους μακρινούς σουτέρ, που έχουν περάσει από τον ΟΦΗ.

Πρόσφερε όσο λίγοι στον ΟΦΗ, σε πολύ δύσκολα χρόνια. Ίσως θα ήταν μια καλή ιδέα, να τιμηθεί από συνδέσμους με την πρώτη αφορμή, όταν με το καλό επιστρέψει η ζωή στους κανονικούς ρυθμούς.

Αυτά τα ολίγα. Να προσέχετε τους εαυτούς σας και τους γύρω σας, ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους, stay healthy, που λένε και στο χωριό μου. Και να κάμετε και μια ολιά γυμναστική στο σπίτι, γιατί οντέ τελειώσει όλο αυτό, ούτε τα σκαλιά της 4 δε θα μπορούμε να ανεβούμε, από τα πάχη μας… Ανέ τη βγάλουμε καθαρή, πρώτα…

Δείτε το Video

Oficrete